Ac
lutf
Ctnef .*.
Cap. IV. Abfalonis reditus agitur. 197
C A P V T IV»oAbfalonis reditus agitur.TEXTVS HISTORIA.
B1 iranp Dauidis in Abfalonem temporislonginquitate deferuefcere leniit Ioab ,foeminam ex Thecuae vrbe trahit,qu^ dul-ciori fermone animum Regis ad filiumprorfus defledlat.Erat illa in 1 'ermonis cul^tu celebris,fed ignota Regi,& ideo quaefi-ta,vt felicius perageret minifterium Ingreditur tandem adRegem de confilio loabi,pullis veftibus,ludluofo geftu,&quae diu in lachrymis,& ludlu eflet. Et tota gemitibus in-tenta filiorum proponit tragoediam,his verbis. Poft mifc-ram viduitatis conditionem,6 Rex,duo, qui mihi filij re-manferant,in agro exiftentes rixati funt, & alter alterumoccidit; cuius dum funus gemebunda accelero,ecce pro-pinquorum tumultus percufforem pofcentium, vt illumin fratris vltionem,perimant>& me vtroque orbatam ocu-lo,& domum viri mei,in aeternis relinquant tenebris.Sic-cine fpoliabitur vidua chariflimis fuis pignoribus?Siccinelugebo fepultam cum viro meo totam ftirpem eius ? In-terea mollitus Rex,iubetfoeminae,bono animo efle,fuper-ftitifque filij incolumitatem regali munificentia pollice-tur. Cui ftatim fapiens mulier, Cur,inquit, Rex non fimi-lia tibi decernis ? Orbatus vno oculo, cur alterum niterisperdere? Quando ad vitam reuocare defundtum non po-tes , cur alterum in mortem repellis ? Implicabatur Rexmulieris fermonibus,fedvoIens magis viro viatoriam de-bere , fcifcitabatur,an praefata fcena a loabi fuiflet confi-nia ingenio.De quo fadtus certior Ioabo permittit, vt Ab-falonem ab exilio in propria reducere acceleret.
moralia cir
textus littcjram.
C A
Bernard.
V1 s de paternae irae mitigatione dubitet ? Ecce advnius fosminae verba iratus Dauid fledlitur, & beni-gnius admittit filium rebellem.
i.Reg. 14. Intelligens autem Ioab filius Sar-uiac,quod cor Regis verfum eflet ad Ab-falonem, mifit Thecuam , & tulit indemulierem fapientem, dixitque Rd eam :Lugere te fimula, & induere veftc lugu-bri^ ne vngaris oleo,vt fls, qiiafi mulieriam plurimo tempore lugens mortuum,& ingredieris ad Regem , &c loqueris adeum, drc.
§. i.
Peccatoris refiitutio in vitam vt per M'arikm.
S Vppetebant Ioabo viri,& aftuflimi>&: fapientiffimi,quipoffent toram illam repraefentarc parabolam Regi; ciirmaluit id fieri per foemina?Dicit enim :Mifit ’Ehecm,& tulitinde mulierem fapientem , &c. CUr non magis viro vfiis eft?Agebatur ibi de reducendo ad patrem filio rebelli; &ideo ex Dei prbiiidetia mulier quaeritur,vt friamus, quamfalutariter prouifa eft: Maria,vt peccatoribus inflet redu-cendis. Poft: Adamum conditum dicebat Dominus Gen.z;Non eft bonum hominem tffe folum . Et quando per foeminartitot mala homini acciderunt, cur illi non fuifTet bonumfcflefolum?Et quando foli viro pofTet etiam vir alius,nem-pe Chriftus, prouideri, cur non magis bonum illi eflet,fifoeminam fecum non haberet? Nonne in vno Chrifto om-nia adiutoria etiam lapfi haberemus ? Pulchre ad haec aitP.Bernard.ferm.de verbis Apocal. Equidem fufficere poteratTtaeyt Tom. V.
| Chriftus j/iquidem & nunc omnis fufficientia noftra ex eo eji: fed1 nobis congruum non erat ejfe hominem folum. Congruum magis/vtadeffet noftra reparationis fexus vterque,quorum corruptioni neuterdefuiffet. Et fi Chriftus Dominus fuffiric nobis peccatori-bus, tamen congruere magis vifum eft, vt etiam foeminaMaria nobis prouideretur.Haec enim aufert infirmis gemi-tus,& foeliciflime'curat,ne quid nobis defit. Haec ad om-nes errores noftros conniuet, & fatagit tegere noftrosdefedlus. Fratres erant Maria > & Aaron Moyfi , 8 ctamen c&m primum ab illo duci vxorem iEthiopiflamviderunt, contra eum locuti funt, dicente textu Nu-mer.12. Locutaquc cfl Maria, & ^Aaron contra Moyfempropter Num.izivxorem eius fiithiopiffdm.De quibus ait D.Bernard.ferm.2.de Eernard*Mutat.aquae in vinum ; Murmuret Aaron,murmuret & Maria;non noua,fed vetm;non mater Domini,fed foror Mojfi.Non noftra ,inquam,Maria,illa enim foUicita quid forte deeft in nuptiis.
Mordentibus caeteris omnibus peccatores;vna Maria ma-ter Iefu eft,quae peccatores non mordet,non accufat, fedexcufat; quae fola foUicita eft,ne quid defit illis. Sine quamale habebit peccator in vita fua. Nefcio enim fi quodmalum maius temporale inferre Deus poflit hominibus,quam fi illis auferat Mariam.Ofeas cap.^minabatur Deus ofe.rf.peccatoribus, dicens : Et nunc pafcct eos Dominus tanquam Ruffin,agnum in latitudine. Et quid patitur agnus in latitudine?
Ait TUxifandbv.Sicut aguus m vafta loca perdu6lws,& imbecillus;
& fotus,tam matris , quam gregis folatio deftitutus, metuit, quid-quid ajpexerit,quidquid audierit : ita etiam gens,Ikc.Quim mi-fera eft conditio agnelli, in vaftjffimo monte a matre de^ftituti,& vndique .vlulatibus luporum circumfepti, tammifera eft conditio peccatoris in hoc mundo Mariae ma-tris patrocinium non habentis. Quid non metuat, quidnon patiatur agnellus a matre in folicudine ampliflimadeftitutus? Et quid non metuat,& quid non patiatur pec-cator fine Maria matre in vaftiflimo & periculofiflimahuius mundi medio?
u
§. 11 .
kAmici tia cum Deo renouan debet , & luttu, j& lachrymis intercedentibus.
V T Dauidis animus ludlu,& lachrymis erat emollien-dus , fic ad tale munus nori vir eligitur, fed foeminiquaeritur. Cui dicitur i Lugere te fimula, & induere vefte lugu-bri, &c. Et cur neceflum fuit quaerere & ludius, & lachry-mas ad Dauidem fledtendum ? Vbi agebatur de renouan-da amicitia Abfalonis cum patre, prouifum eft a Deo, vcludius, & lachrymae quaererentur,vt inde difeerent pecca-tores, eorum amicitiam cum Deo tunc renouari, cum lu-dius^ lachrymae,aliaeque poenalitates intercedunt. Quofpedlans Cellenfis Abbas lib. de Panibus cap. 12. Hunc pa - Cel.Abb;nam lachrymarum Adam comedit in exilio , Noe in diluuio, popu-lus in deferto : E^echias in lello, Dauid in adulterio, Petrus in ne-gatione , Magdalena in corporis fui proflitutionc. Quare ? Vt ani-ma renouetur 3 vt infequens hoftis demergatur . Expende illud,anima renodetur ; quippe vt animae hoftilitas cum Deo tol-latur, & iri eius amicitia renouetur, ad ludium, & lachry-mas oituiibUs eft confugiendum. Nullus vnquam pecca-tor rediritegrauit amititiam cum Deo, nifi ludlu, & la-chrymis , & poenalibus operibus intercedentibus. AiebatDominus Matth. 9. de gratia danda poenitencibus: Neque Matth.$.mittunt vinum nouum in Vires, alioquin rumpuntur vtrcs,& vi-num effundunt,& vtres pereunt. Sed vinum nouum in Vttes nouosmittunt; & ambo conf'eruantur. Itaque vt nouum debet eflevas,quod vinum nouum recipit,fic innouari debet homo,qui fefe aptat recipiendae diuinte amicitiae. Et qualiter in-nouabitur ? Non luxu, fed ludtri ; rion deliciis , led mace-ratione,fed mortificatione.fed amara peccatorum poeni-tudine.Ait D.Bafil. in Pfal.3 2. Igitur in vtres nouos vinum no-uum eft mittendum. Nouum infuper & ftnntuale vinum, vt quodSpiritu fanfto efferuefeit,nimirum veritatis intelligentiam nondumexfolefcentmvetuftate erroris mittere covuenit in hominem nouum;qui quod perpetuo Domini noftri Iefu Cbrifti mortificationem incorpore fert fuo,iure nouus dici poftitvter. Expende vnde inno- -i uatur vas diuinar gratiae receptiuum,nimirum : Quod per -' jpetub Domini noftri Iefu Chrifti mortificationem in corpore fertfuo ; per carnis morrificationem, per continuam macera-tionem,& ludium innouari debet homo,qui aptatur diui-nx amicitiae.
i R 3 §. III
i
/
»