E TITO LIVIO.

V ' *

100

noxium quidem posse. Cum condemnassent, tum alter exliis, « P. Horati, tibi perduellionem judico, inquit : I, lictor,« colliga manus. » Accesserat lictor, injiciebatque laqueum rtum Horatius, auctore Tullo, demente legis interprete :Provoco, inquit. Ita de provocatione certatum ad populumest. Moti homines sunt in eo judicio, maxime P. Horatiopatre proclamante se filiam jure eæsam judicare : ni itaesset, patrio jure in tilium animadversurum fuisse. Orabatdeinde, ne se, quem paulo ante cum egregia stirpe con-spexissent, orbum liberis facerent. Inter liæc senex juvenemamplexus, spolia Curiatiorum fixa eo loco, qui nunc PilaHoratia appellatur, ostentans : « Hunccine, aiebat, quem« modo decoratum, ovantemque victoria, incedentem vidis-« tis, Quirites, eum sub furca vinctum inter verbera et cru-« ciatus videre potestis? quod vix Albanorum oculi tam« deforme spectaculum ferre possent. 1, lictor, colliga« manus, quæ paulo ante armatæ , imperium populo ro-« mano pepererunt. I, caput obnube liberatoris urbis hujus :« arbori infelici suspende : verbera, vel intra pomœrium,« modo inter illa pila et spolia hostium : vel extra pomœ-« rium, modo inter sepulcra Curiatiorum. Quo enim ducere« hunc juvenem potestis , ubi non sua decora eum a tanta« foeditate supplicii vindicent ? » Non tulit populus necpatris lacrymas, nec ipsius parem in omni periculo ani-mum : absolveruntque admiratione magis virtutis, quamjure causæ. Itaque ut cædes manifesta aliquo tamen piaculolueretur, imperatum patri, ut filium expiaret pecunia pu-blica. Is quibusdam piacularibus sacrificiis factis, quædeinde genti Horati* tradita sunt, transmisso per viamtigillo, capite adoperto, velut sub jugum misit juvenem. Idhodie publice quoque semper refectum manet : sororium ti-gillum vocant. Horati* sepulcrum, quo loco corruerat icla,constructum est saxo quadrato.