c o
c o
Itt
ese«
ini/
^oaoWitncaU^.f.pim.tnpUtinn/eit.
Conciliatrix, tds. f.Mitlcrin/ tfe a»fEinigkeit und ftidrn pU/Ffaut.
Conciliatura, ae./.v^rf^»^nung/Sfw.
Conciliatus, a, um, zusamcn ge-kracht / vereinbaret, foemina conciliatariro,mtf den mann vereiniget/car-L.
Conciliarus/is.m.versühnnnq/L.r"'-.
Concilio,as,avi,stum>are, vereinbaren z«wegen bringen, conciliare aliquem ad alte-rum, einen mit einem andern rrrsirhnen/flaut, alterum alteri conciliare, Ca/.ldem.conciliare animos ad benevolentiam, diegemähter versvhnen/e--. virtus conciliatatnien i as , tugend bringt und machetfreund, chaft/ Cie. pacem conciliare interaliquos, zwüschen etlichen friden machen/Ter. conciliate sibi animuih alicujus^ihmeselbst einen günstig machen/ l.i'v, amoremsibi ab aliquo conciliare, stch bey einemverliebt machen/c-e. legiones peci/nia sibiconciliare, die kriegsvölkermit gelt «n stchbringen/ 6ie, incommoda alicui concilia-re, einem ungclegrnhcit machen/ Luer. au-ro conciliatur amor, durchs gelt wird dieliebe zuwege» gebracht/ Pros.
Concilium,ii.», vcrfamlung/ gemeinde/c/k.wieden/glogkenblumen/?/"-.
Concinentia , o. f, zusamenstimmuNg /tflafrob,
Concinatio, onis./, zusamenordnung /Cato,
'Concinnatit'ms, a, um, das stch wsl fchi,ftttltyifittl.
Concinnator, dris.m . ter etwas zurichtet/Vlp. concinnator capillorum, der diehaar
zurichtet/ cd.
Concinne. *4dv.1jiubfö/ Zierltch.concin-ne dicere, zierlich reden/Cic.
Concinnis, e. ^dj, hübsch / artlich<Jpul.
"loncinnitaSjätis./. jiert/ feine ordnüng /Cie.
Concinniter.^rit/. fein/artlich/6eL.
Concinnitudo, inis/ätcrfe/CjV.
Concinno, as, avi,atum, are, eigentlichjttfstiiun orhnen/rüsten. vesiem concinnare,«t» tEd recht machen/ Plant- munusculumalicui concinnare, einem ein gescheut zuwergen brtngen/o,',.
Concinnus, a,üm, zierlich/ fcin/ hübsch /flant.
Concino, cinis, cinui,centum, cinere,zustiinmen/jüsammen stngen.ad fores alicu-jus concinere, ver tt»es rhKx fingen jQvid.
laudes alicui concinere, einen loben/ 77£.Stoici cum Peripateticis concinunt, stestimmen ubere,n/<7re.
Concio,is,ire./^/tie Concieo.
Concio, onis.f. versamlung des vol/s/ge,meine : red an eine gemeine/Cst.
Concionab/undus, a, um, her eine redethitt/oder prediget/ Plin,
Concionalis,^- e. <Ad), der versamlungoder rede dLcnlich/Lrr-,
C6nci6narius,a,um, das zu der vekfam-lung oder rede ’timet/Gell.
Condonator , oris. m, rednervok dem
voit/t'ie.
Concionatciiüs, a, um, Dr veksamlttNggehörig/6eL.
Condonor, aris, atus sum, ari, reden /predigen, conciönari apud populum, vordem Volk reden/ Cas. condonari de aliquo»ant de aliqua re, von einem ding predigen /Cie, ek alta turri condonari, von einemhohen thurn herab nUn/Cie,
Concipilo, as, are,einen jaufen/anfstdert,bipennibus membratim aliquem concipi-lare, mit heUeparten zcrstucken/^p»t.
Concipio, cipis,cepi,ceptum,cipere. Estcon & capio, i. Empfangen, concipere exaliquo, von einem schwanger wcrden/o-r. 1 .Fassen/ bcgreissen. alicujus rei imaginem1 animo concipere, ihmeein ding einbilden/Qteint. inimicitias cum aliquo ex aliqua reconcipere, wegen eines dings mit einem istfeindschaft ge, ahten/ Cic. concipere odiumin aliquem, hast gegen einem fassen/ cie,spefn de aliquo concipere, von einem Hoff-nung schöpfen/ Flin. jun. curam concipere,eine sorg auf stch nemmen/ Virg. conciperededecus, eine schand auf stch laden/est.
Concise .*4dv.tMl/Qie!>it.
Concisorium, ii.». schneidendes stostekfen/ Veget.
Concisura >T./abhauuNg/8e».
Conctsus,a,um,abgthemen/ zerschnittest^lingua concita, abgehauene jung/ Ovid.exercitus concisus, geschlagner Heerzeug/Cie. judiciis ignominiiTque concisus, ge«schmähet und verdamt/kss.
Concitaanentum,i.».anreitzNNg/5e».
Concitatio, onis./.anstiftung/bewegung.
concitatio plebis. aufruhr/c,e.
Concitator, oris, m auftpigler/anstiftek.concitator Se stimulator seditionis, auf,| rühttlch/ci/c.
. Concitatrix.lcis./.bcwegeriNN/Pl-».
Coydtalur,s,um,btweAt/gelttben.
Coa-