Chapitre Seizieme.
De quelques facons particulieres de par-ier francois.
Utimur verbo, tu, loco , vous, in tribus occafioni-bus j primo, cum samiliarijßme ßs amicijßme quem-dam alloquimurE. g. moti frere donnes moy monlivre. Secundo., in ira, vehementia ; v. g, coquin (ije ,vais h toy , je te donneray cent coups debaton. Tertio , erga inferiores & servos j ut, Cham-pagne apportes moy mes bottes. Sed ficut Ger-mani utuntur tertia persona singulari , cum urbaniterinter se loquuntur , sic Galli adhibent secundam per-sonam pluralem i ut, je vous remercie, pro, je teremercie.
Cum impersonaliter loquimur, usurpamus, soy E.g. quancl on est bien sense, on ie connoit soymeme. sed sepius usurpamus, luy, eile, quam, soy,in casibus obliquis ; v. g. il me la dit luy meme.nam in nominativo , luy, femper adhibetur, quia, soy,caret nominativo.
Dicimus, coucher, non, dormir avec quelqu’un.
Galli dicunt, regarder par la fenetre, non vero ,hors de la fenetre.
Caveant Germani ne dicant , se pourmener; seddicere debent, se promener.
Estre propre -a, faire quelques choses , idoneunr,goß se regit dativum vel .accusativum cum prapofitio-ne, pour, ut, il est propre a la guerre vel, ilest propre pour la guerre.
Galli