llF IvRISPRVDENTlAE ECCLESIASTICAE,

regem haereticum, vel infidelem, nec alterum de iure di-uino ejl , alterum de iure humano , vt ille putat. Sedsunt duo praecepta iuris diuini, colert DEUM verareligione, e- friare, atque obedire regi, quae Jimulsenuit et expleri pisunt, ac debens.. . atque ita red -der e Caesari, quae sunt Caesaris , et quae sunt

DEI , DEO.

§. CXXXVL

Continuatur .

Superest postremum eius argumentum,quod itbtili interrogatione proponit f. 16.Denique cur non potefl liberari populus fidelisaiugo regis infidelis , et pertrahentis ad infide-litatem , fi coniux fidelis liber e fi ab obligatio-ne manendi cum coniuge infideli, quando illenon vult manere cum coniuge chrifiiana fineiniuria fidei ? vt aperte deducit «Paulo/, adCorinth. VII. 15. Emnocenuvs III. cap.Gavdemvs 8. de diuortiis. Non enim mi-nor e fi potefias coniugis in coniugem, quamregis in subditos , sed aliquando etiam maior.

Hoc quoque argumentum, belle diffoluit eruditissimusBap,claivs cir. tr.icl. cap. XX11I. cuius quamfit rcsponüo paulo vberior, in pauca contraho :ita vero ait: aut Beelarminvs loquitur (a) deconiugibus, qui, quum elient ambo fideles , ma-trimon um contraxerunt, et alter ad haeresim,vel infidelita ; em postea delapsus est; aut de con-iugibus (s) ectnicis, et infidelibus, quoruin al-ter ad fidem Christianam conuersus est, altero per-tinacius in suam superstitionem paganicam incum-bente. Quod si de prioribus argumentum intelli-git, male, inquit, auctorem laudat Innocen-tivm , qui de tali coniugio non modo nullam indicto capitulo mentionem facit , sed et aperte

COII'-