Pars I.

179

quoque vitantur 8. scripturae interpretum vi-tium, quo linguarum orientalium ignari in qua-cunque allegoria mysteria quaerunt, quo factumelt, vt frigidiusculis suis adplicationibus non fatisdignitati sacrorum librorum consuluerint. Postremoobseruatum id quoque est, Moysem, Samvelemhjtoruos agere. Davtdem, Iobvm poetas ; Sala-monhm, Strach, philosophos ■, Is aiam , alios-que Prophetas oratores, qui singuli characteresadeurato interpreti haudquaquam sunt negligendi.

§. ccv.

Regula VI.

Tum etiam locutiones emphaticae summacum prudentia e circumßantiis , et obiectoaeftimandae, dimetiendaeque sunt: eaque oc-casione loquentis personae habendam esse ra-tionem recte monent eruditi.

Non raro enim impius quispiam, imo malus etiam ge-nius loquentes inducuntur, quorum adeo judiciain sacris litteris referri quidem sed non adproba-ri constat. Quid ? quod et Dbvs ipse saepius dese diuerso sub respectu loquatur, quae nisi dili-genter separentur, errores pariunt. Atque huncerrorem canonislae illi, et theologi, errant, quiillud Christi ap. Math. cap. vh. aliaque eius-cemodi ad romanum pontificem referunt. Vid.BELLARMrNVM lib. V. de rom. pontis, cap. 4 .

§. CCVI.

Regula VII

Atque illi etiam ab erroris periculo im-munes non sunt, qui in interpretandis sacricodicis textibus tanquam sovhifiae verhofi ,M a suo