190 rVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

deatur exemplum ? praesertim , quum sit manifestum ,in omnem Italiam , Gallias, Hispani as , Africam at-que Siciliam, et insulas interjacentes nu.lum injlisuißeecciefias , niji eoi , g«os venerabilis Apostolvs Pe*trvs aut eius succeßores conftituerintsacerdotes. Etiterum: Oportet eos hoc sequi, quod ecclesia romana'cujtodit, a qua eos principium adcepijfe non dubiumest, ne dum peregrinis adsrtiouibus ßuäent , caput in-jlitutionum videantur omittere,

%. CCXXI.

Traditio genuina.

Quum autem traditionem hoc loco tam*quam iuris non scripti partem consideremus ,omnes fatis intelligunt eam genuinam essedebere. Est vero genuina omnis, et sola illa,quam non vagum, et mobile populi, sed cer-tum ecclesiae ipsius, cui vni hoc pro auctori-tate competit, iudicium determinavit.

Principium omne, fi rationem principii tueatur, cer-tum esse oportet: porro vnitati religionis nihilobest magis , quam doctrinae christianae in-certa fides , quare constituenda nobis auctori-tas est aliqua, cui in se secernendis traditionibusfine metu erroris adhaerere poslimus. Ea au-tem auctoritas , nisi ecclesia , nemini alii da-ta est. ( §. 285- ) Quaecunque igitur traditiohuius iudicii auctoritate destituta est: non est am-plectanda, et si qua inualuit, eliminanda 8. Av-gvstinvs in celebri illa de rebaptizandis haere-ticis controversia lib. II. c. §2. contr. crefcon .Nonadcipio, inquit: quod de rebaptizandis haereti-cis D. Cyprianvs sentit , quia hoc ecclesia non ad-cipit, pro qua B. Cyprianvs. sanguinem fudit.

§. CCXXII.