Pars L

£93

eae traditioni recte accenseri potest, si aetateApostolorvm posterior este deprehendatur.

Ita pafchatis celebratio, sabb :ti translatio , et quadrugest*mae infiituuo ex- traditione sunt apqftolica * • Traditio *nis vero ecclejiajiicae sunt obj&ruxtio quonindmti ft-Jforum , abflinentia a carnibus , lacliciniis certis annidiebus. Illud monemus interea traditiones perue*tustas , tametsi post obitum Aposolokvai in-ualuerint, aluiju interdum apoftclicas dici 5 quodviris apostoiicis debeantur.

§. ccxxvr

Traditionis , consuetudinis , morum discrimini

Atque ex his, quae de traditione hactenusexposita sunt , haud difficulter intelligi po-test , ea quemadmodum a consuetudine , mori*bus, et obseruantia secernenda sit. Traditioenim expressae Christi , AposTolorvvl ,aut Ecclesiae inßitutiöni ; consuetudo diu-turnis sidelium moribus tacito plerumque ec-clesiae consensu probatis innititur: cuius spe-cies quaedam sunt mores , seu actiones quae-dam pio fidelium confiUo citra animum inducendae obligationis susceptae , vsuqi^e continuoconfirmatae , quae quidem , si nihil contine'*ant aliud, quam quod lege, aut consuetudineiam vim i uris obtinuit’, obseruantia ecclesia*fiica adpellabitur.

Peraguntur a fidelibus iam inde ab antiquissimis tem-poribus piae quaedam actiones» quas nemo itanecessarias dixerit, ut citra violatae religionis Cri-men omitti nequeant , ex quo genere actionumsunt quorundam festorum religiosa obseruatio, mosformandae crucis, aquae lustralis vsus? aliae« quaSInfi. lurispr■ eccL P- I. N ing«*