208 IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

§. CCXXXIX.

Etiam hodie principum consensus requiren-dus est.

Enimiiero haec principum conuocatio,quamquam non sit ex earum rerum numero,quae sieri nequeunt; difficilis tamen, et ar-dua ab eo tempore euasit,quo vastissimum im-perium romanum in plura regna discerptumfuit. Ex quo iam inde a seculo XL Iusistud penes vnum romanum pontificem stetit:Consensum tamen principum negligi minimeoportet, ne aut episcoporum praesentia, autdecretorum executio impediatur.

Vid. Gibert. tom. I, p. 78 . feqq. qu! fatnen ibid. p.66. quatuor casus nec sine ratione excipit. Mmi-rum fi dubius fit papa; fi notoriussit haereticus: J1 fidesvacet, fi concilium praecedens futuri tempus, vt locumpraefiniat, Id fatis certum est, non posse quem-qu.im episcoporum quauis ex causa inuito principe. abesse a regno, quum constet id pertinere ad rei-publicae^admiaistrandae potestatem. Deinde cumduo fint, inquit doctissimus Doviat. cis, loc,yII. quae in conuentibus hisce sacris tractari, ac de-finiri solent , digmata nimirum fidei , ac disciplinaecanones , qttamuis in iis , quae fidei sunt , atque do Uri-nae, plena fit episcoporum in eiusmodi synodis potefias,nihilominus , et his facilius ad exitum perducendis vti-lern admodum , et ceteris , quae ad publicos moresspectant , firmius stabiliendis , necejjarium imperantiumauctoritatem este , tum res ipsa docet , tum vetera Con-stantini , TitEonosri ,, Marciani, aliorum-que piorum Principv^i in nicaenn primo, constan-tinopofitano I. calcedonenfi conciliis intervenientiumexempla testantur, et satentur ipfi pontifices. S. LeoPapa res humanas aliter tutas este non poste, corda-te agnoscit ap. Gratianvm can. 21. XXIII. 5.nifi quae ad diuinatn consessionem pertinent, et regia,

st