214 IVRISFRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

et perduelles pro religione, et veritate. Quin et deconcilio hierosolymitano de rom. pontis. auB, lib,I. cap. X. art. 2. scribit : Quum Petrvs certamde re , quae in qmejlianem vocabatur , sententiam pro*nunciasfet ; eam deinde IaCobvs ad scripturam amus-sim , et prophetarum oracula exegit: no« quidem, quodPetrt definitionem haud jatis suo pondere firmam ,et immobilem indicaret, sed vt, quos Petri auBori-tas non moueret, iu eandem [ententiam veterum scriptu-rarum auctoritate pertraheret. Sed quid, nisi hocest diuinare, et praeconcepfae opinioni seruire?Cur enim quaeso is supponit vnius Petri aucto-ritate quaestionem de legalibus decisam, determi-natam que suisse ? Certe series rei gestae aliud docet,(sup. §. 103 ) Rectius vtique sentit Melchior Ca-avs loc. theoh lib.V. cap. s Apostolis e# Presby-teris in synodum hierofolymitanam congregatis nonJlatim reudatum est, quid ejjet in fidei causa Defi-niendvsi, sed faBa est prius , -vt LvcaS ait, ma•>gna coNQvrsiTio. At quid haec conquisitio, sidefinitio Petri firma fuit, & immobilis ? Enimue-ro concitauit non nihil inuidiae formula ConciliiTridenti ni fest'. XVII- proponentibus legatis acpraefidentibus, eo quod ius episcoporum libere dandisuffragia inde detrimenti quid adeepisse videretur.Vid. Gibert. corp. iur. can. prol. pars prior, tit ,X-feci. IV. p. 167. seqq. At quum res ista vtpo-te noua motuum nonnullorum esset causa vid.Pallavi c. hist, concit, trident. lib. XXI 11 . c. II,n- I. c. V. n. 7. 14. c. VI. n. 5. c. ViII. n. 5.r. XII. n . 6. et 7. Tandem Concilivm ipsumfejs. XXIV. cap. 21. de resorm. explicando decla-rauit, mentis suae non fiiiste, ut in praedictis verbissolita ratio'tractandi negotia in generalibus conciliisvlla ex parte immutaretur: neque noui quidquatn prae-ter id, quod a sacris canonibus, et generalium synodo-rum forma hactenus statutum est, cuiquam adderetur ,vel detraheretur quo ipso episcoporum iiM satisia tuto collocata videbantur.

§. CCXLVL