Pars I 22z

dem rebus prius a posteriori emendari, eidemderogari, quin et abrogari postit.

Quemadmodum enim vere, ait Vincent. Lirinens.lib. III. cnntr. haeret, proprieque catholicum eß , tene-te , quod semper , quod ah omnibus, quod vbique cre-ditum eß; ita 8. Avgvstin. lib. ll.cap. 3. de bapt.contra Donatißas : tom. IX. coi. 98. (quis nesciat ,inquit, ipsa concilia , quae per sngulas regiones , velpro- incias fiunt , plenariorum conciliorum auEloritaticedere , ipfaque plenaria saepe priora a pofierioribusemendari, cum alio experimento rerum aperitur, quodclausum erat. In rebus autem fidei, quando alte-rum alteri opponitur, S. Avgvstini consilio vten-dum est. JLib. II. contr. Maximinvm cap, 14.tom. I III. coi. 704. qui nicaenae synodo arimi-nensem opposuit. Sed nunc nec ego, inquit, ni-caenum nec tu debes ariminense, tanquam praeiudica-turus proferre concilium-, nec 'ego huius auBoritate ,nec tu illius detineris. Scripturarum auBoritate nonquorumque propria , sed vtrisque communibus tefiibusres cum re , causa cum causa , ratio cum ratione con-certet.

%. ccLVir.

Quis haheat ius dispensandi ?

Ex quo principio illud etiam consequinecesse est , vt dispensandi potestatem ipsiconcilio tribui oporteat. Sed et aequum est,libenterque patitur ecclesia, vt papa romanus,qua is primatum in ecclesia obtinet, eademvtatur potestate, tum nimirum, quando con-cilium ipsum haud dubie fuisset dispensaturum.Quid? quod nisi de expressa constet prohibi-tione, etiam episcopis sua cuique in dioecesiid ius haud esse denegandum videatur, qua-tenus eius quidem vsum prudens gubernandiratio exponit.

Duas