Z02 IVIUSPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE*

Thvanvs in praefat. ad regem chisiianissmum Hei*,kicvm IV. Experientia satis edoAi sumus, ferrum,flammas, exilia, proscriptiones irritasse potius , quamsanasse morbum menti inhaerentem, ad'quem proinde cu-randum non iis , quae in corpus tantum penetrant , seddoilrina, et sedula insiitptione, quae animum leniter ininsiliat a descendit, opus cjje. Sed non est consiliumhaec latius perlequi, latis enim opir.or, in eoomnes conveniunt, seditiosos et perduelles, q\iitot funera in eines inducunt, dignos esse, quiet ipsi poenas dent. Audiamus disertissimum ae-que ac prudentis!muni Bahciaivm, quid ipsein persona Ibvranis archomerato nihil nisiarma in haereticos clamanti consisti dederit in Ar-gen. lib. II. c. III. part. I. p. m. ijG. St quid veroipse sentiam, inquit, neque'cum illis pacem, nequebellum simpliciter volo. Natu fi quietem possunt pati ,non hos puto vilis motibus sollici-andossin iv. regem,remque publicam seditiosis consiliis sponte insurgent ,serendos non arbitror , sed vi , armis que premendamvesaniam superbe furentium. Pia tunc arma, tunc om-ni laude digna in eos fiueritas. Potis repni viribusenitendum , nec impune auferant abominandi in regesexempli audaciam. Et eo quidem celerius vindicandumesi facinus, qua ipsi ferocius filent grassari in cuublait-tes nofiraraque patientiam pro imbecillitate contemptimiulcipere • Neque enim haec filia, ferendo, parendo-ue (vt solent meliores disciplinae J quaerit sibi incre-menta: sed iurgio, rixa, tumultu sua facinora asflue-ait asserere. Ferro igitur, et plusquam aemula fero-citate censeo in eos esse agendum , quoties suis muriisregem ac patriam lacessent. At fi salitionibus , firebellione abstinebunt, patientur que mtius. se haberi ,tunc ego cum illis pacem malim etc.

§. CCCXL.

Z.) inßituendo colloquia:

Illud etiam porro principis Christiani offi"cium est, non ortis duntaxat malis conuenien-tem adplicare medicinam» sed et ante proui-

dvi'ö ,