364 Ivrisprvdenttae Ecclesiasticae,

Non esset difficile hoc longa exemplorum serie cotn-prooare, sed non est, cur in re omnibus mani-festa diutius moremur.

§. CDIX.

A falsariis.

Sed nec defuerunt homines nequam, quosfalsarios vocauerim, qui data opera Varia invetustis monumentis mutauerunt, iis detraxe-runt , aut etiam adfuerunt. Quod, quum inaliis multis, tum vero potissimum in antiquis-simis ecclesiasticorum scriptoribus voluminibusfrequenter accidit.

Graues sunt hac de re, et frequentes SS, patrum que-relae. Dionysivs Corinthiorum episcopus que-ritur apud EvSEBrvM hiß. eccl. Iit. IV. cap. 23,se adhuc viuo epistolas suas zizaniis esse impletas.8. Hieronymvs in libro de scriptor, eccles. paffimdiuersa scripta apocrypha, quae Apostolis, etiis, qui proxime iis successerunt, veluti Petro,Clementi , Barnabae suhiecta sunt, notat. Etnon modo singuli patres, sed et concilia ea dere saepius lamentantur , vt in synodo V. synod»VI. aft. 3. et in concilio tridentino paffim. Quinlaudatur in synodo . VII. VI. 3. integer se suppc-sititiis eiusmodi libris commentarius Amphilo-chii episcopi iconiensis , qui temporis iniuria pe-riit. Iäm vero quis fatis dixerit, quod menda-cia veteribus adsuta lint praecipue a falsariis, vthaberent, unde dogmata sua confirmarent? Ope-rae pretium est exscribere Sixti Senensts viridoctissimi locum ex praefatione in bibliotb. in quo dslibrariis sui temporis queritur: Librarii nihil, in-quit, praeter quaestum arte sua quaerentes, nouos quo-tidie librorum foetus emittunt adulterinos , suppos'titios, prendepigraphos, et nothos, praeposttis absque'nilo indicio , espudorein frontispiciis operum, quo ipfi

et