366 IVRJSFRVDEiNTlAE ECCLESIASTICAE,

dis scriptis quamuis lynce oculatiores sunt , Udem in cer-nendis propriis talpa magis caecutire videantur .

§. CDXI.

A librariis.

Denique librariorum quoque seu indigemtia seu imperitia multorum errorum causa essepotuit celeritas tum in ä Äando, tum in feri«fcendo, characterum veterum apud dicersasgentes varietas, et litterarum similitudo vsita-ta antiquis voces nullis interstitiis leiunctasscribendi ratio, totidem fomes sunt, e quibusmenda, quorum in hanc diem pleni sunt ve-terum libri, magna copia profluxerunt.

Poteram haec smgillatim longa oratione prosequi, nisihoc tantum argumentum doctorum hominum ad-mirabili industria ita iam esset excultum, vt mo-neri iam nihil possis. Quae autem ab iis dictasunt, scriptaque, nemo ignorat, qui quidem inhis studiis non plene hospes est. Venit in men-tem insignis Gellii locus N- A. Lib. XIII. cap.30. qui id, quod de veterum fine interpunctio-ne scribendi ratione dixi, egregie confirmat:Laudabat, inquit, venditabatque se quispiam in libra-ria Jedens , homo inepte gloriosus , tanquam vnus essetab omni coelo satyrarum M. Varronis exarator,quas ipartitn cynicas , alii rnenipeas adpeilant , et tace-bat, inde quaedam non admodum difficilia, atque conii-cienda adjpirare poffie dicebat , tum forte cum egolibrum ex iisdem satyris ferebam , qui sfyoxJaiu itifirt •ptus eß. Propius igit ur acceßi , et nqßi , inquam, ma-gifier, verbum illud scilicet e graecis vetus, muscam,quae jit abscondita, eam effie nulli rei ? Oro te, legashos versus pauculos, et prouerbti ißius , quod ut hisver/ibus eft, sententiam dicas mihi . Lege, inquit, tumihi potius , quae non inietUgis, vt ea tibi ego nar-rem,