Pars I.

373

Id non nego alterius prae altera theologiae partis ma-iorem in iurisprudentia ecclesiastica versantibusadferre vtilitatem, theologia etiam naturalis , quaesupremi entis exislentiam ceteraque e rationeattributa docet; theologia hermeneutica, quae reli-gionem a Christo reuelatam ex S. scripturiseruit, et ea, quae indilucitandis ecclesiae ritibusoccupatur, et Jaeramentaria dicitur, adeo neceffa-' riae esse videntur , vt iis carere iurisconsultusomnino nequeat. De studio theologiae a studio-so jurisprudentiae ecclesiasticae instituendo vbe«rius disserere instituti ratio non fert. Omniumalitem primo historiam theologiae litterariam commen-damus, qualem edidit Matth. Pfaffivs : Tumvero loci theologici euoluendi sunt, in quibusegregie versatus est Melch. Canvs de locis-theo-log. Inter ipsos autem theologos insignem laudemtulit : quoad naturalem cel. Wolffivs, Ant.Genvensis, dogmaticam Dionysivs Petavivs,Tovrnelivs alii. Plura de studio theologiaequi scire desiderat, videre potest Ioan. Mabil-ios. de ßudiis monasticis p. II. Cap. Vl.feq, Eliamdv Pin de method. stuil. theolog. Bvddaevm. in isa-goge historico theolog, Ioach. Lang, inst. Jlud .theol, litter.

§. cdxxl

Reliquis iurispr. ecclef. partibus.

De reliquis Jurisprudentiae partibus, quemvsum in ecclesiastica praestent, vix necesseest, vt dicamus. Namque de iurisprudentiaquidem naturali , vt et ea, quam publicamvniuerfalem adpellamus, haud ita multo antecopiose exposuimus. De reliquis autem »ger-manorum tam publicis , quam privatis iuribus,ciuili , criminali, feudali res adeo perspicuaest, vt ne quidem nomen jurisconsulti mereri

Aa 5

videa*