104

■rxzs

u6 Tarsi. Sectio I Qtutft. II.

summum & verum Deum , it» voluntatem sum-mdmque poteßatem ac praescientiam ejus confitemur.Nec timemus , ne ideo voluntate non faciamus, quodvoluntate facimus , quia id nos fafluros ipse 'ps£~.scivit , Cujus praescientia falli non potefi. Duo■empe sunt in rerum ordine suprema genera , cor-pora sc. & mentes: utraque inprimis Dei vi atque po-tentil, qua primum esse coeperunt, existere perguntsive conservantur. Sed mentes praeditae facilitatibusintelligendi atque agendi ita conservantur, si illisDeus actione sua vim non inferat, sed ut concaussaadjuvet. Unde sicut allata S. Scripturae loca Dei inres omnes imperium, curam, providentiamque, gra-tias item praevenientes & adjuvantes commendant*sic eadem Scriptura multis aliis locis & praecipit & ve-tat & exhortatur & rogat }• quae totidem sunt argu-menta , & nos aliquid posse & agere, quae quidem ge-neralis h. 1. responsio est,

* L. 2.,adBonifac. cap. 5.

Si autem quibusdam omnipotentis Dei voluntatem placet fatinomine nuncupare , profanas verborum novit ites evitamus 1sed de verbis c onttndere non amamus. Et Lib. V. de Civit.,Det c.uProrfus Divinä providentia regna covftituvntur hu-mana ; quafipropterea quisqnam fato tribuit, qui ipsam Deivoluntatem vel poteflutem fati nomine appellat, sententiam te-neat, linguam corrigat. Eodem loco pura ia hanc rem dis-putantur.

Arg. V. G#tia N. T. e qua salus aeterna pendet,non ad omnes pertinet, tantum ad electos, quod prae-ter alios Paulus in Epist.ad Pvomanos urget. (2) He-lp sa Evangelii gratia non pertinuit ad eos, qui Epo-cham Christi praecesserunt, nec hodie ad majorem tel-luris portionem extenditur, Atqui hoc cum DivinSbonitate pugnat, quae si praesidia vitae corporeae om-nibus terrae incolis suppeditat, multo minus subsidiavit* anernae negare poterit.

Mf,