iZg Farsi. SeBio.l Quast. III.

vera narrandi Sacris Scriptoribus impresserit 3 simul &iHis lucem clarissimam impertitus fuerit, ob quam erranon potuerint sive in recordatione rerum scribenda-rum, sive in expositione earundemj quam assistendirationem recte dixeris inspirationem direSlivam. At-que ista videtur 4 Spiritu S. conservata in historiis, '■dictis aliorum factisque referendis, quae vel visu cog-nita vel auditu ab hominibus fide dignis accepta fue-rant. *

* ItaEvangelia, ita Acta A.posto3orum, ita Macchabseorum li-bri , ita cseteri libri historici i Prophetis aliisque conscripti vi-dentur; nisi cum res ob antiquitatem vel remotionem temporisautlocorum arcana: & incognita: rsferend* fuerunt ; tum enimprimus inspirandi modus locum habuit. '

Probatur fecundus inspirandi modus. i

( 1) Ex magnaStili differentia inter Sacros ScriptoresV.G. inter Isaiam virum nobilem & Amos bubulcum 3etsi enim dici fortasse posset,Spiritum S.se cujuscunqueScriptoris indoli accommodasse , nullo tamen argu-mento id suadetur; ac proin verisimilius, ex commu-ni de scriptis indicandi regula, a magna stili differen-tia proprium diversi auctoris laborem colligimus.

(2) Ex diversitate , qua Sacri Scriptores rem eandem

aliis & aliis verbis referunt E. G. forma Consecra-tionis in Eucharistia , ä Christo certe una rationeprolata, variis verbis refertur 4 Mattha:oXXVI.i 8 -4 Marco XIV. 24. ä Luca XXII. 19. 20. ä Paulo I.Corinth.XI. 24, ' . !

Item ex diversitate narrandi eandem rem jam fusilis, ijam bretiüs ; sic Evangelium S. Marci compendium jest E 'vangelii S. Matthai. Jam alio ordine &c. I

(3) Ex Divina auctoritate, qua valent fideles autogra- i|

pha? Scriptura versiones. Eg. Vulgata Latina ; quotamen Idiomatc Sacri Scriptores usi non sunt, <

(4) Ex ■'

/