Divi-

na;

Pro-

viden-

tia:,

Nec

Eccle-

ßx.

200

Va-

ri»

ejus-

dem

*40 Farsi. SesHoIl. Qimst.il.

& familiaris est, adeo, ut 4 veritate non abhorreat,plures nunc Syriace quam Graece loqui. Deinde illiHebraeorum Genti, teste Apostolo, credita erant elo-quia Dei , A ab illa nova Lex Evangelica exitura eratin universtim terrarum Orbem , quid mirum , siDivinus Spiritus hoc etiam praerogativae voluit eidemadhuc impendi, cum simul providerit, ut quanto-cyus in Linguam Gentium sive Graecam transferretur.

Ad Confirm. Resp. Nego id necessarium fuisse ; exconsequenti quippe arguimus , noluisse Deum , utpereunte Hebraeorum Republicä salvum, inter GentesChristo nomen daturas, Evangelium Hebraicum ser-varetur : multa Deus interire sinit, quae non frustrafieri voluit; hominis non est , Dei consilia scrutari,qui pauca de multis scribi, plurima de ipsis Christigestis silentio tegi; imo plures, summi pretii libros, utquidem multi opinantur , in sacris etiam Scripturiscommemoratos intercidere permisit.

Arg. IV. In Ecclesia Christiana Hebraeum exem-plar nunquam fuit receptum, sed sola ejusdem Evan-gelii Editio Grseca, ergo illud nec autographum necauthenticum est habitum. Prob. Ant. ex Origene(s) Eusebio (c) & S. Hieronymo (d) qui & inemendandis N. T. libris non ad Hebraicam sed ad Grae-cam veritatem provocavit.

Resp. Diß. Ant. non fuit receptum in Ecclesia Chri-stiana universali, Cone. Ant. in particulari, Nego Ant.Recte monet Calmetus in Praesat. N. T. tempora &personas, ubi agitur de av^nvrta. Evangelii Hebrai,diligenter esse distinguenda , ostenditque sincerum &purum ex Evangelistae manibus exiisse; inde'que statim

Ver-

(6) Homil. z. inMatth. (cj L. j. Histor. cap. 19.

(dj Comment. inMatth. Cap. n.