Generalia in utrumque Testamentum. L4f

apud quos erat, tum pro Alexandrinis, ad quos pra*dieandi caussa iturus erat. Utrobique autem Lingua Mar<Graea vel una vel cum Latina fuerat multo notissi- c i,ma. (2) Eadem Lingua tum temporis toto Orbemaxime diffusa erat , politioribus quibusque Ro-manis, teste Cicerone, cognita , ac pisis fere, quämhodiedum Gallica frequentata. (3) Auctor est Cle-mens Alexand. Qi) Marcum non tam plebejis quamPatriciis atque nobilibus id enixe flagitantibus Evan-gelium exarässe. (4) Jure arbitramur , MarcumGraeae Linguae magis ac Latinae peritum fuisse; il-lam enim pra altera familiarem ad communes usushabuit & quodammodo vernaculam, tum ob commer-cium Pasiestinorum cum Judaeis Hellenistis, tum oblongam apud Antiochenses GracoscumS. Petro com-morationem. Unde & Graecum ejus Evangeliitextum pra Latino elegantem invenimus.

§. VI

Solvuntur argumenta contraria.

Arg. I. Aequum fuit, ut Marcus scribensR o- 206manis, Romano etiam sive Latino scriberet sermone:

Graece enim , quod multis probat Baronius (i)non intellexissent. Confirm. I. Patres passim dicunt,Marcum scripsisseRomae, lv quodNazianzenus

ait, I’ rctXtn. Confirm. II. in Evangelio Syrorum diser-te additur in fine Evangelii S. Marci: Finit... Ev-angelium Marci , quod locutus efi , & evangeliz.avitRoma: Romane.

Resp.ad 1 .exN.i 95.opns non fuit, utMarcus Roma-nis scribens Latinä uteretur lingua ;'nam & Paulus ex Gra-fen sii communiore ad Romanos scripsit dialecto Grae- cacä. Nempe Romanorum etiam inter feminas vix Lra *Q 4 erat ® u *

( 'h ) InEpist. 1. S. Petri, (r) Ad annum Christi 45.