in Latinum translata. 279

Illud quoque nullo fundamento nititur, quod addunt,Regali ut negotium fuilse a Judicibus competentibus jam judicatumdecisumque. Cüm enim Regalia ex juribus spiritualibusconstet, quale est jus Beneficia conferendi, certum est.non potuisse nisi duobus modis Regibus acquiri, aut ex-presso vid. Ecclesia? privilegio, in Oecumenico Concilioillis concesso, aut perpetua & immemoriali postessione,ex qua Ecclesi« consensus pr«sumi possit. Jam verocertissimum est, nec legem ullam Ecclesiasticam, nec legi-timam possessionem ostendi poste, ob qu« in ProvinciaSeptimani« hoc jus sibi Princeps vendicare possit. Quidergo in negotio hujus natur« Regia Declaratio operetur?Nec enim ea Declaratio dici potest esse lex Ecclesiastica,'nec etiam esse probatio legitim« Possessionis; imo ex eapotius convincitur, nullam hactenus Possessionem penesRegem fuisse; nam h«c Declaratio eo unice pertinet, ucRegem in possessionem juris inducat, quam hactenus nonhabuit. Nullum ergo alium effectum ea Declaratio habet,quam ut sit argumentum Regi« voluntatis; at vero innataRegi pietas & justitia nunquam permiserint, ut is suas vo-luntates pro Ecclesiasticis Legibus, se vero in causis spiri-tualibuspro Judice competenti haberi velit. Ad solam er-go Ecclesiam spectat de jure& privilegio cognoscere, quodsola dare potuit; nec umquam salva veritate dici poterit,hanc causam ä competenti Judice decisam este,quandiuasolo profano Tribunali sententia fluxerit, Ecclesiasticotacente.

Neque illud verum est, agnovisse in hac cause Cle-rum Gallicanum Regij Senatus jurisdictionem ; id enimfalsum est, si loquamur de universali ea qu«stione, vid. AnJus RegalU illimitaiead Regem pertineat? Solum enim pari-

ticulares