in Latinum translata. 321

elaboraverit j utique ea ratione permota, quod Ecclesia-rum nostrarum jus nec tam clarum - nec tanti momenti essecrediderit,quam revera est. Enimvero naturalis inclinatio,qua omnes afficimur Principem demerendi , ignoratioquoque juris Regali«, qua plerolquelaborare Sapientiffimiquoque Parisiensium confitentur (numquam enim h«cmateria etiam ab ijs Episcopis» quorum tpaxime intererat,fatis examinata & discussa fiierar) ac denique usus Regali«in quibusdam EcclefijstlrbiParisiensi vicinis recept«;h«cinquam omnia forsan effecere, ut Ulustriffim am Domina-tionem Vestram ea veritas lateret, quam nunc omnes in-telligunt, qui modo hoc argumentum mature omniqueaffectu liberi examinarunt. Cum ergo nihil gloriosius sit,quam si legitim« rationes suppetant, sententiam mutare,omnino de. Ulustriffim« Dominationis Vestr« Generosi-tate polliceor mihi, Eam pro auctoritate, qua apud Re-gem pr«cipue floret, effecturam, ut Is ad conservanda pri-vilegia ac jura Ecclesiarum animum adijciat, exemplo vid.tot magnorum Principum Majestatis Su« Pr«decefforum,qui ut potentia & gloria apud posteros florerent, pietate acreligione sua ä D e o impetrarunt. lpsique HistoriarumScriptores nihil aliud habuere, quo magis gloriam com-*mendarent, quam quod honorem Ecclesi«, quam matrisloco venerabantur, privatis Cöron« ipsius causis anteha-berent. Et vero persuasum habeo, Ipsem Regem, quippejustum rerum «stimatorem, quemadmodum consilium,quod illi extendend« Regali« suggeffistis^Zelo Ejusaugen-d« potenti«, Vestr «que in eum fidelitatis proband« ad-scripsit; ita vieiffim, cum explorata jam veritate in aliamlum sententiam flectere laborabitis, «quitati id Vestr«magnoque amori adseripturum, quo Ejus «tern« salutis

S s ver«que;