522 Dissert. I. § VIII. Documenta ex Gallico

yeroque glorias promovenda; flagratis. Nec fleri a Vobisaliud poterit, quo magis Divinam Benedictionem in VosVestramque Ecclesiam provocetis, quodque omnes in hocGallico Regno oqui bonique amantes majori gaudio affi-ciat ; imo quod ipsius Regis gratiam bonamque opinionemmagis Vobis conciliet : is enim ingenue agnoscet, nego-tiorum multitudinem, qua;animum Vestrum distringunt,impedimento fuisse, ne has Regalia; materias adeo obscu-ras implexasque, & ä communi Jure abludentes, exami-nare Vobis licuerit; Lc tamen ne partibus meis deessem,'ego illas datis ad Regem, & Archiepiscopum Tholosanumlitteris clare exposui; nunc tantum illud adjungo, ex com-muni receptaque omnium Juris-Consultorum opinione:Omnia libera praßmi , nifi contraria firvitus probetur ; qua;veritas si in alijs omnibus locum habeat, multo maximicirca Ecclesias procedit. Nunc ergo si rationes 8c auctori-tates rite expendantur, quo pro Regalia; servitute Ecclesijsimponenda;in medium afferuntur, id unum sufficiet, utoquitas causo appareat,quam ego defendendam suscepi: sienim ab usu & antiqua posseffione proscindas, alia, quocumulari in hanc rem solent, sunt omnium Sapientum sen-tentia non,infirma sol um & inania - sed etiam risu digna!Cum ergo nec in mea Dioecesi , necinalijs quampluribusEcclesijs usus & antiqua consuetudo probari postint, se-quitur, non posse illis, nisi sacrilega usurpatione Regalia;servitutem imponi: quodsi circa hanc rem dubium ali-quod supersit, nihil moror, ut illi Deo juvante quampri-mum abundeque satisfaciam. Coterum tam multa & sin-gularia Generositatis & Amicitio argumenta ablllustrifsi-ma Dominatione Vestra jam accepi - & si ista deeslent, no-titia, quam habet de voluntate Romani Pontificis, dequ*

Sacro-