in Latinum translata. 357

Septembris ejusdem anni) ideo ut Dominus Palarinus, quinobis contrarium suggessit, faisi excusari non possit; con-stare insuper poterat ex ijs, qu« allata a me fuerant,lllu-stristimam Dominationem Vestram in causa Regali« Ju-dicem competentem non este, sicque non potuisse Decretaame edita, aut deinceps pro conservatione jurium Eccle-siasticorum edenda pro irritis cassisque declarare. Secundo.Quodsi Dominatio Vestra Illustri stima Decretum a me pro-positum,iu«que sententi« adversum, attentat« usurpat«-que Jurisdictionis (sic enim loquitur D. Palarinus) dam-nandum putat, cur non potius hanc notam sententi«su«inurit, quam sacris Canonibus Decretisque Pontificum( nam mihi ob istorum executionem bellum ac persecutio-nem movent) utique adversari constat. Quis sibi umquarapersuasisset, postquam Romanus Pontifex tam valide eni-xeque ostenderat. Dominationis Vestr«lllustriffim« sen-tentiam omni Divino humanoque juri repugnare, imo inmanifestam caus« me«justitiam,moresque ac Privilegiahujus Provinci« ostendere, eam nihilominus non tantumcoeptis non destitisse, verum etiam lat« prius sententi«aliud ejusdem omnino tenoris Decretum adjungere voluis-se ? Num ergo eiim Ecclesi« sacrorumque Canonum De-cretaexequor ego, Vestri arbitrij ac potestatis est, Consti-tutiones a me. nec vocato, nec audito editas abolere, cuminterim Pontificis Romani voces, jura Divina & humana, acPro vinci« hujus immunitates violari clamantis nihil apudVos proficiant ? Num vero Metropolitani in sussraganeospotestas, qu« solius juris humani est, magis sacrosanctamagisque reverenda est, quam auctoritas ab ipso ChristoJesu Pontifici Romano Vicario suo in terris concessa? Anergo ideo Ecclesia alijs Coepifcopis & Confratribus Vestris

Y y % Vos