Conventus Parisiensis Propositione, z 9 7

ip. Et CoKri/y Conßanüensu.

20. Et Concilij Viennensis .

21. Et Concilij Bafileenfis.

22. Et Concilij Tridentini.

2 Z. Et Universitatis Sorbonicte.

24. Et t*ti«t Cleri Gailtcanu

a 5. Et Teflimonijs celeberrimorum in Gallia Doäorum.

2 6 . Multet in rem nofiram contra Haimburgum ex dtäis colliguntur.

P Roposiriones nuper Parisijs editae, ut tanto pluribus probaren-tur , auctoritate ac nomine Ecclesiae Gallicanae adornatae siint,cum enim nec ratione , nec usu, nec antiquitate fulcirentur,qui» potus haec omnia obsisterent, auctoritas quaesita est, &quod rei deerat, titulo compensatum. Sic falsis cdrruptisque' nummiseffigies & elogia Prirtcipum imponi videmus, ut fallant incautos , te.garcjuc metalli vitium imaginis reverentia. Quem vero non caperetauctoritas Ecclesiae Gallicanae ? Sc istam omnibus fere paginis Maim-burgus inculcat ; nemo enim , qui illam Magistram habet, errare secredat, aut , si erret, excusari errorem poste , imd laudari tam grandiexemplo. Et haec causa fuit, ut nemo haereticorum Spiritui S. alijs-que sanctis Doctoribus sua dogmata non imponeret, ut tanto dulcioraessent eorum auctoritate ac exemplis condita. Ebion sanctum Petrum,Arriani Lucianum Martyrem , Origenem , ipsumque Antonium Ma-gnum, Peiagiani Augustinum, Zosimum , Clerumque Romanum ja-ctabant, al st alios. Et ultimis hilce temporibus quid non Lutherus 8cCalvinus egere, ut luis opinionibus primitivam Ecclesiam favere osten-derent ? Ergo nihil novi est , magnos Patronos magnis erroribus quae-ri, imo & praeferri, quo populi saltem studia, animiq; captantur, istisenim nec tempus, nec cura est, ut, quid singuli scripserint, explorent,sicque magno illo strepitu, umbrisque nominum ludi se nesciunt, falli-que, & tamen falluntur. Idem Maimburgo consilium fuit, cum to-ties Propositiones Conventus Parisiensis pro doctrina Ecclesiae Galli-canae jactavit , pulcherrimo quidem , sed falsiisimo elogio, nihil enim

ab