5 oo Diis II. §. III. Solvuntur Objectiones contra

ad Maurinum Imperatorem: Ecce per me ultimum ferrum suum & re*strum respondebit Christus , ego te de notam Comitem excubitorum, de Comi*te excubitorum Cteftrem, de Cie fare Imperatorem , nec fotum hoc , sed PatremImperatorum fect. Ego Sacerdotes meos tue manui commisi,(? tu k meo fer -Vitio milites tuos subtrahis t responde rogo ptjjiime Domine fervo tuo , quid ve -menti & hac duenti responsurus es tn judicio Domino tuo i ht Symmachiad Anastahum Imperatoiem : trecor Imperator, pace lud dixerim , minient»te hominem, ut postis uti concessa ubi dmmtiis potestate. Defer DtO m no*his, & nos deseremus DtO tn te. Cecterum st tu DEO non defers, non poteseius sin privilegio , cu : us jura to temnis. Et Gregoi i) Papae ad Leon mIsauricum : Obfeiutus es pemcaci animo tuo, (J dixisti : Imperator sum &Sacerdos. Audi humilitatem nstr.m Imperator, & cessa , f nclamque Eulejumsequere, prout accepisti, non Imperatorum dogmata , sed Ponttstcum. In adrnt -mstrattonwus feiult militarem & ineptum quem habes sensum , ac crassum, t»fpiruualtbus dogmatum admtniflrationibus habere non putes &c. Taceo inve-ctivas Ambrolij in Theodolium, quas cum pervolvo, ac perpetuis illisbianditijs confero,quibus Principes nostros wlaimburgus demulcet,cce-lisque exsequat , vehementer fateor, antiquis me Patribus indignari,isti enim scmper aliquid in Principibus notabant, quod reprehenderentStephanus IV. amores cum Longobarda Carolo M. exprobrat, Atha»nahus Constantino festinata judicia, Innocentius Arcadio Joannischry-sostomi exsia, Ambrolius Valentiniano impietatem , aut potius conus,vendam, Theodosio saevitiam, denique siemper in Solibus nostris ali-quas Ecliples observant. Hac vero nostra tempestate omnia Princi-pem laudantur, credas, illos pristis Paradisi roks hmilhmos,quL ipi-narum expertes naseebantur. Si amant, elegantes appellantur,placi»dique , ac virium instar semper gratiores alieno amplexu. Si alienabello invadunt, Heroes ac bellatores, vastisque animis, ac metas Iper-nentibus : fi Pontifices non audiunt, multentque recta monentes , &caras t.ansiliant Religionis, jurium luorum tenaces ; denique nullumPrincipis vitium elogio vacat. Ergo aut antiqui illi, fanctique Patresin teufend s Principum viti/s nimij erant , errabantque , aut Principesnostri nuilto ConstanciniSjCarolis, Theodosijs perfectiores, nec ex ea-dem massa peccatrice compacti,aut denique adulatores omnes illi, quiomnes paginas implent ijs elogijs, qua; ipsi Principes erubescant, taci-tis jnterea maculis , ideo peipetuis. Quod ft Theodolius & Con-sta«.