Pontificis indirectam in Regna potestatem. 49 -

tantum Imperijs contulit aestimata Religio, DEO etiam umbras virtu-tum adamante, quantum conferet vera, nec mendacijs fucata ? Si ergoipirirualia sunr meta & causa bonorum temporalium, idque etiam Pa-gani agnovere, qui potuit Maimburgus dicere, potestatem temporalen,a spirituali haud pendere ? 111 . Quod vero addit, Pontifices humilli-

mis formis supplicässe Imperatoribus, verum quidem est, idq; ad Pon-tificum modestiam pertinet j & nihil obstat, quin tempus & necessitasposcerent, non eädem majestate, quä nuper modestia, uterentur, vicesqjobsequendi, imperandique miscerent,nunc abjecti,nunc sublimes,nuncrogantibus, nunc jubentibus similes, utcunque DEI gloria postulässet ;cum enim Episcopi , ac olim etiam Pontifices Imperatoribus quoadtemporalia subjicerentur, quoad Spiritualia vero Patres Imperatorumessent, rogabant ut subditi , imperabant ut Patres ; idque tum sacraslitterae,tum etiam läncti Patres egregie adverterunt, nam Ecclesiasticus r(a) Noli, inquit, esse humilis in sapientia tua, ne humilitatus in stultitiamseducaris. Et S. Paulinus : (b) lüa humilitas condemnatur, qu£ non ex fide,sed ignavia mentis hominibus adducitur , & humanam gratiam magis , quamsuam salutem curat, mendacis famula, veritatis inimica, libertatis expers, ini*quitati obnoxia. Et S. Bernardus: (c) Agit hoc nimirum in cordibus elefta-rum gratiie prserogativa divina, ut eos nec humilitas pusillanimes reddat , necmagnanimitas arrogantes , magis autem cooperentur fibi , ut non soliim nuiaex magnanimitate subintret elatio, sed hinc maxime provehatur humilitas: acvicisfim ex occasione humilitatis pustHanimitas mia subrepat , sed quo minusde sua quisque vel in minimis pr ce fumer e consuevit, eo amplius etiam in ma-gnis quibusque de divina virtute confidat. Quae Sanctorum monita egregieab illis ipsis Pontificibus observata sunt, quos Maimburgus adducit,necenim eodem semper tono cecinere, sed jam blandi, jam minaces, jamtubi, jam cheli personabant, iit Principum mores deposcerent, quodetiam supra a me notatum , & videri possunt epistolae (d) Gelasij I»ad Anastasium, Gregorij M. ad Mauritium, 8c Gregorij II. ad LeonemImperatores; quae revera non tam litteris scriptae , quam flammis vi-dentur, adeo libertatem spirant, & animum tanto fastigio dignum,&alibi exempla dedimus. Quid enim fortius illis Gregorij vocibus (e)

Ttt z ad

(a) Ecclesiast. c. 13. (b) S. Paulin. epist. it. ad Amand. (c) S. Bernard.

serm. 1. de Virg. Dcip. n. 13. (d) Gelas ep. ad Anast. T. z. Cone. ap. Bin.

Greg. M. ad Maurit. 1. 3. ep. 6 z. Greg. II. ep. z. ad Leon. T. 3 . Cone. V. Re-gale Saccid. f. 8l. Edit. Anno 16AZ. (e) Greg. epist. 61. 1 . 1.