indirectam Pontificis in Regna potestatem. 503

rarem & historiam facere , quod Aimoinus rumorem ? nec lectoremmonere, ne falleretur. Si Maimburgus jaftatum id dicerer,ferri pote-rar, sed quod ipse tanquam certam veritatem producat, asleratque,quodrumor tantum fuit, isque, ut innuit Aimoinus, subornatus; nulla ata«Maimburgo ignoscet, quippe se ipsum dedecore , & lectorem errori-bus implicanti. Adjungit Aimoinus : Surriputt Episcopis prasumptio uuda -«a-, asserentibus, nubo modo (e velle ejus succumbere voluntati. Vocat Ai-moinus audacum , quam Maimburgus pro exemplo adducit: misen.nicausam tam caducis argumentis nixam ! quae enim vitia excusari nonpolline, ti audacia, &c libido, & homicidia pro exemplis adducai tui ?Sed rem totam absolvit , quod Aimoinus & Aemilius addunt, videl.Gregarium Papam talia cernentem cum maximo moerore Hornam esse regressum.Non ergo Gregorius Ludovico adversabatur, alioquin nec ejus vicestanto moerore prosequeretur, nec decretum, quo Imperio exuebatur,rescinderet,quin potius confirmaret. Quis ergo non videat, miretur-que, maluisse Maimburgum rumori credere, quam innocentiae tot ar-gumentis probatae? Pro qua & illud facit, quod Gregorium rrib’ posteaannis Lotharius bello invasit, nec revocari potuit, nisi Ludovici impe-rio, minisque, & festinati ad filium Legatione. Audi illius tempori*scriptorem Anonymum in vita Ludovici : NuntLtum eß Imperatori , quodLotharius Ecclesiam S Petri, & homines ejus crudelissima aede vexaret, qute resanimum Imperatoris mitissimum adeo exasperavit, ut quodammodo extraordinariitntJsfSr dirigeret, nullum pene ad tantum iter conficiendum spatium tribuens. Tan-tum ergo abest, Gregorium Ludovici fili js faviile, ipsi vero Ludovicoadrersacum este, ut hunc amicum & protectorem, illos hostes haberet.Sed , inquit Maimburgus , cur in hostium castris h rebat Gregorius , LudovicoContempto , & per Legatos exprobrante , ut fi more antecessorum suorum ader t,cur tantas nefieret m ras, non fibt occurrendo ? Respondeo, non hancGre-gorij, ledPnncipum culpam suisse , Pontificem vana spe pacis lactan-tium, & ne castris excederet prohibentium, quod etiam Aimoinus ci-tatus illis verbis notavit: Nequaquam, ut fuerat jujfus, redire est permissus.At (altem app.ret , inquit, noluisse Gatine Episcopos , Pontificem Romanum ne -gotijs Regum implicari , hoc enim ea verba significant , nullo modo se ville ejusVoluntati succumbere, fi excommunicamus adveniret, excommuunatus abiret.

Resp. Mirum esse, ut paucorum Antistitum verba, qui ab arrrnto adarmatos veniebant, vicinaque pugna feroces , quosque Aimoinus iple

U U » fM-