z 86 Dissertatio III. §. II. De Appellationibus

-WGW-....

§. II.

De Appellationibus tanquam ab abusu.

SUMMARIA.

I. Quinque Paristenses propositiones eo pertinere, ut omnes causa spiritualesTarlamento prophanisque Tribunalibus subdantur , id que testimonio Maimburgipalam fieri, Appellationes ab abusu Concilio Oecumenico substituentis.

t. Appellationes ab abusu recentes este, & prateritis retro annis ignotas ,idque testimonijs Constantini & Theodorici ostenditur.

z. Earum Appellationum injustitia tum ex ipso Appellationis nomine, tumtx gradibus, quibus provecta sunt, probatur.

4 . Et ex querelis Cleri Gallicani , eas Appellationes improbantis.

5 . Et ex varijs rationibus.

6. Respondetur ad Regiorum argumenta.

I.

M Aimburgus finem capitis vigesimi his verbis concludit: (a)Cum Romani Pontifices limites a sacris Canonibus prtefcriptostransgrefft sua potestate abuterentur; ad futura Ccmcilia appella-ri cceptum est. Id in causa Bonifacij VIII. factum -> in omniumRegum coronas dominatum usurpantis. lterumque ab Universitate Parifienst,tibi contra Canonum prascripta , & Ecclesia Gallicana privilegia , Decimis seonerari , alijsque exactionibus sensit. Sed prasertim & frequentius id agita-tum in Germania. Verum cum illa ad futurum Concilium appellationes,aut nimis lentum remedium afferrent graffantibus malis, aut Pontificia aucto-ritati, sententiisque eludendis adbiberentur, unius fere faculi mora, qua con-vocandis Concilijs necessaria est, & ideo a Pio 11. Julioque 11. hujusmodiprovocationes jure mento damnata sunt. Aliud remedium in Gallijs succeffit,Appellationes videlicet tanquam ab abusu, a Summis Pontificibus ad Parlamen-tum facta , id quippe Majestatem , Justitiamque Regis reprafentat , & ad

hunc

(a) Maimb. Traittc dc 1’EgIifc. ch. rv. fol. iSx.