36 S.Vincentii Lirinensishis verbis sanxit: Nihil novandum nisiquod traditum est. Intelligebat ete-nim vir sanctus & prudens nihil aliud ra-tionem pietatis admittere nisi ut omnia,qua fide a patribus suscepta forent, eademfide filiis consignarentur, nosque religi-onem, non quä vellemus ducere, sedpotiüs quä illa duceret sequi oportere,idque esse proprium Christiana: modestise& gravitatis, non sua posteris tradere,sed ä majoribus accepta servare. Quisergo tunc universi negotii exitus ? Quisutique nisi usitatus & solitus? Retenta estscilicet antiquitas, explosa novitas. Sedsortö tunc ipsi novitia: adinventioni pa-trocinia defuerunt ? Immo verö tantavis ingenii adfuit, tanta eloquentis flu-mina, tantus adfertorum numerus, tan-ta veri similitudo, tanta Divinas legis ora-cula , sed plan& novo ac malo more intel-lecta , ut mihi omnis illa conspiratio nul-lo modo destrui potuisse videatur nisi solatanti moliminis causa ipsa illa suscepta,ipsa defensa, ipsa laudata novitatis pro-fessio destituisset. Quid postremö ipsiusAfricani Concilii (34) sive decreti quasvires? Donante DEO, nullas; sed uni-versa, tamquam somnia, tamquam fabu-las,

ptismo, sed etiam in omnibus causis fidei, praterid quod traditum est, retinendam antiquitatem,explodendam novitatem, ut ipse mox dicet. Ce-terum istius Stephani epistolae meminit & Euse*biusinlib 7. hist. ecclesiast. cap. 3.

(34) Africani Concilii j) Duo yaWe celebria

Epi-