282

Sahiani Liber IV.

norum,vel mundialium, sen-sus aut parvi LÜ imandi sunt,aut nihili omnino faciendi./. (fiuia fi hominibus , inquitApostolus , ‘placere veUem tChrifii servus non ejfem.Illud durius ac molestius,quod quidam, ut arbitror, fi-liorum tuorum sub religionistitulo a religione dissentiunt,& habitu magis saeculum re-liquere quam sensu : quo-rum, ni fallor, sententia hochabet atque adserit, omniomnino homini Christianopropinquitatem in exitu ma-gis considerandam esse quamChristum. Et quia profanapenitus per se erat execra-bilisque sententia, velare, utputo, infidelissimam praedi-cationem quasi umbratiliquadam adjectione conan-tur , dicentes cunctos quicredunt DEUM, sanos tan-tum atque incolumes offi-ciosos Christo esse debere,caeterumjam exeuntes e sac-culo, carnalis magis propin-quitatis quam Divini officiioportere meminisse. Qua-si vero homines Christianos

alios esse oporteat incolu-mes, alios de hoc foculo re-cedentes, & alios se cunctiexhibere Christo debeant insospitate, alios in morte, aliosin superiore vita, alios in po-steriore. Quod si ita. est,ergo alterum quis habiturusest Christum juvenis, alte-rum senex, & totiens debenthomines demutari side quo-tiens demutantur aftate. Sienim erga DEI cultum alterquispiam futurus est vigens,alter infirmus, alter sanus,

^alter aegrotans; ergo proutstatus fuerit humani corporisinaequalis, ita erit hominietiam DEUS ipse mutabilis,

& quotiens fuerit in hominevaletudo contraria, totienserit etiam religio diverse.

Quasi vero qui incolumesChristi esse debent, morien-tes Christi esse non debeant.

Et ubi illud est: Qui perfe- Matth*veraverit in finem , hie fal- io.vus erit . Aut illud in Pro-verbiis Sacris Divini Sermo-nis oraculum : Sapientia it»exitu canitur. Quo utiqueostenditur, licet salubris sit

ia