z 14 Vincentli Lirmensis

nec facile damnare > fas du-cas , dum magistri veterispraepediris affectu.

XI. Hic forsitan efflagitet ali-quis ut ea qu<£ Sancti Moysiverbis adserta sunt, Eccle-siasticis aliquibus demon-strentur exemplis. dEquaexpostulatio , nec diu diffe-renda. Nam ut a proximis& manifestis incipiam, qua-lem fuisse nuper tentatio-nem putamus cum infelixille Nestorius , subito exove conversus in lupum,gregem Christi lacerare coe-pisset, ctim eum hi ipsi quirodebantur , ex magna ad-huc parte ovem crederent,ideoque morsibus suis ma-gis paterent ? Nam quiseum facile errare arbitrare-tur quem tanto impetu ju-dicio electum , tanto sacer-dotum studio prosecutumvideret , qui cum magnosanctorum amore , summopopuli favore celebraretur,quotidie palam divina tra-ctabat eloquia , & noxiosquosque Judaeorum & gen-tilium confutabat errores ?

Quo tandem iste modo noncuivis fidem facere fe rectadocere , recta pntdicare ,recta sentire , qui ut unihxresi su«E aditum pateface-ret , cunctarum haereseonblasphemias insectabatur ?Sed hoc erat illud quodMoyses ait: Tentat vos Do-minus DEus vester fi diliga-tis eum an non. Et ut Na-storium praetereamus , inquo plus semper admiratio-nis quam utilitatis, plus fa-mae quam experientiae fuit,quem opinione vulgi ali-quandiu magnum humanamagis fecerat gratia quamDivina , eos potius com-memoremus qui multis pro-fectibus multaque industriapraediti non parvae tentatio-ni Catholicis hominibus ex-titerunt. Velut apud Pan-nonias majorum memoriaPhotinus Ecclesiam Sirmi-tanam ten taste memorawir :ubi cum magno omnium fa-vore in sacerdotium fuissetascitus , & aliquandiu tam-quam Catholicus administra-ret , subito , sicut malus il-le