2S

xxxni. xxxiv.

b Gea. 116 .

t Jos.14.;r.

Atl.J.sà.

d Génois.

7 .

aGeij. jô

u.

10. Jacob figée rafpoita , Ah na : Damai seld, a cur els han udieu quei, ícha venan quelsch’jou hai afflau grazi’avont tei, schaprengpo humens daíur, a vanginen sich grits, ch’ elha-mieu dun da mieu maun : Parchei ch’jou hai | gig faig iin grond puceau en te n Iíraël, a dur-vieu tia vista, íco jou veís vieu la villa da Deus, 1tont friindliameng mi has ti ratíòhiert.

u. Preng pô ilg dun da mei, ilg quai jou chihai purtau : Parchei ca Deus mi ha íchankiau,a jou hai d’ilg tut avunda : Aíckia ilg sforzà ’l,ch’el parnet.

1 2. Lura fchet Esau : Nus lein ir a trèr vi-navont,ajou ta vi cumpangiar.

13. A Jacob íchet a Igi : Mieu Senger, ti sasch’jou hai tiers mei zarts a Juvens uffonts, nur-íàs a vaccas pleinas, ích’ ei vangiísen mai iin giíùrcatíchadas, ícha mi vangifs tut la muntaner’à pirir.

14. Mieu Senger yommig avont á lieu sur-vient, a jou vi vangir plaun plaun íùenter, ícola bieíc’ad ils uffonts pon ir, antroqua ch’jouveng tiers mieu Senger enten Seir.

1y. Lura íchet Eíàu : Jou vi laíchar tiers teianzaquonts d’ilg pievel, ch’ei cun mei : MoJacob siget raípoíla : Chei eiíèi da baíèngs ? Milai afflar grazi’avont mieuSenger.

1 6. Ad asehia turnàEíàu quei gi puíchpeisiavia, enten Seir.

17. Mo Jacob mà a Suchot, abagià áíàfèziinna caíà, a fìget camonnas á sia bieíca, par-quei ha ’l numnau quei. lieue Suchot.

18. Lura vangit Jacob a Salem t’ilg marcauda b Sichem, ca schai enten la terra da Canaan,íùenter quei ch’ cl eis turnaus or da Meíòpota-mia, a mettet sieu léger avont ilg marcau.

19. A cumprà c un fruíl d’êr d’ils filgs daHe-mor, d’ilg bab da Sichem par tíchient f nuríàs,a Ion and riz à ’l si fias camonnas.

t Tfchient tiurfts. q. e. Tfcbient frufis da muneidafin la quala fova lu fttmelgï<t d'iinna nurfa.

10. A bagiàlou iin altar, ilg quai d el ha num-nau ilg altar d’ilg ferm Deus, d’ilg Deus dadIsraël.

mieu cun la silgia da Jacob, ilg quai deíchevabucca da far.

8. Mo Hemor plidà cun els,a lchet: Ilg corda mieu silg Sichem ei rantaus vi da voila silgia,deit po á Igi quella par dunna.

9. Sa marideit cun nus,deit á nus voilas fil-gias, a vus parneit las noíìas.

1 o. Ad avdeit cun nus, la terra dei eíîèr ávus averta, steit quou a handligeit, a poííîdeiquella.

11. A Sichem fchet alg bab ad aïs frars daDina : Mi laícheit afflar grazi’avont vus, cheica vus mi vangits a cummondar , quei vijou dar.

1 z. Pir metteit si á mi iinna grtpida dotta,a preíènt, Jou vi dar íco vus dumandeits, maica vus mi deias quella juTna, par dunna.

13. Mo ils filgs da Jacob sigenan ralpost’ áSichem ad á sieu bab Hemor cun fraud, par-chei ca lur íôra Dina fova ígamiada, a íchenanad éls :

14. Nus iàvein quei bucca far, dar nosià íôr’ad un hum nuníùrtalgiau , parchei quei fuis a

nus unna zanur.

furcrodan ilsJacob ven grits fin els, ad ils

CAP. XXXIV.

Dina ven Igamiada, ils filgs da JacobSicbenúters , ad ils maienringia.

M O Dina la silgia da Lea, a la quai’ ella haghieu parturieu á Jacob,mà ora par mi-ras las filgias da la terra.

2. A cur Sichem silg da Hemor, d’ilg He-thiter, ilg quai fova Lin Singiur da quella terra,|la valet, ícha la parnet el, adurmè cun ella, a lasforzà.

3. Ad ilg sieu cor fova rantaus vi da Dina,|ad el taneva char quella juvna, a plidà cun ella'migeivlameng.

4. A Sichem íchet á sieu bab Hemor: Prengami quesia juvna par dunna.

| A Jacob ude ca sia silgia Dina seigig íga-miada, a sc s filgs fovan cun la bieíc’ or s’ilg feíd,a Jacob quíchet, antroqua ca quels vanginen.

1 6. Mo Hemor bab da Sichem mà or tiers

Jacob, par plidar cun el.

7. Lura vanginen ils filgs da Jacob d’ilg

15. Ouncalura vus lein nus vangir en vel-gia, ícha vus vangits ad eíîèr íco nus, a ícadinmaskel tenter vus ven íùrtalgiaus.

16. Lura lein nus dar a vus noilas filgias, snus lein prender voilas filgias, a nus lein avdaicun vus, ad eiler iin piev el.

17. Mo ícha vus leits bucca vangir en velgia, da vus laíchar íùrtalgiar, ícha lein nus prender nosià silgia, ad ir navend.

18. A quels plaids plaíchenan bein á He-mor, ad á sêa filgs.

19. A quei j u ven siirtargetbuc da far quel-la cauíà » parchei ch’el taneva fie h char la si-lgia da Jacob : Ad el fov’ ilg pli vmavont tentertuts, enten la caíà da sieu bab.

ro. Lura vanginen Hemor a sieu silg Si-chem, tiers la porta d’ilg marcau, a plidanencu ’ls burveis da lur marcau; a íchenan :

O

21. Quests humens vivan paícheivlamengcun nus, a vengian ad avdar enten la terra , ahandliar, a la terr’ ci grond’ avunda par els,nuslein prender á nus las lur filgias par dunauns, anus lein era dar noslàs filgias ad els.

22. Mo. cun quels paichs vulten elsá nusvanvir en velgia, dad avdar tiers nus, a dad esièrvin pievel cun nus, ícha nus vangin a íùrtalgiar, 1tut quei ch’ ei maskel tenter nus, íco els caníùrtalgiai.

23. Lur bieíc’ a rauba, a tut quei ch’ els hanven ad esler nicís, mai ícha nus vangin ad elsquei en velgia,par ch’ els avdian cun nus,

24. A tuts quels ca manen par la porta dalur marcau ent ad ora, vanginen en velgia áHemor ad á sieu silg Sichem, a vanginen í ùrta-lgiai tuts maskels ca mavan par la porta da lurmarcau or ad ent.

25. Mo ilg tierz gi cur els fovan en la da-

im*

ms- sJ