Cap. VIII.
Exodus.
SI
ivs 78 .
44 . 45 -
Ppof.
î 9jî°-
dtp-
17
10.
Aíchia ch’ilgflufs ven a dar nounavontraunas bundontameng ; Las qualas vengian Avangir or, ad ir en tia cala, ad en tia combranua ca ti diermas, ad entieu leg, ad en las ca-sas da tês fumelgs, a tenter tieu pievel, er en tesfurns, ad en tês zeivers da pajta.
Las raunas vengian a vangir si, ancustter,tei, ad ancunter tieu pievel, ad ancunter tuts'tês fumelgs.
j 5. b Ad ilg Senger íchet á Moiíès : Gi ad Aa-ron, stende ora tieu maun cun tieu fist fur ilsflufs, fur ils nais, a fur ils lags, a fai vangir si las! raunas íùr la terra dad Egipta.
6 . Ad Aaron stendet ora sien maun íùr lasauas dad Egipta, a las raunas vanginen or, acurclanen la terra dad Egipta.
7. Sumlgiontameng sigenan er ils íàbis cunlur ícungirar, a sigenan vangir or raunas íùr laterra dad Egipta.
8. Mo Psiarao clummà Moiíès ad Aaron, aí Exil ?.fchet ad els : c Rogeit ilg Senger ch’el prendig
a8, questas raunas navend da mei a da mien pievel :
jÁ jou vi laíchar trer ilg pievel, par ch’ el unfre-ícsiig á lgi Senger.
9. A Moiíès íchet á Pharao : f Salve pirquell’ hanur fur mei : Cur jou deigig rugar tigSenger par tei, a par tês fumelgs, a par tieupievel, par ch’ el prendig las raunas navend datei, a da tias calas, a ca quellas rumoingian mai.enc ilgstuf.
{ f q. e Jou xi bugentcuxir dchi queïï’ hanur,da tmm-j nar ilg temps ctirjou dû urar par tei.
1 o. Ad f el íchet : Damaun : A Mo'tjès íchet :Ei daventtg íùenter tieu plaid : par ca ti ven-gias partícherts ca nagin fèigig íumlgionts anieís Deus.
î <7. f. Fharao.
n. A las raunas dein ir navend da tei, a datias caíàs, a da tês fumelgs, a da tieu pievel, adein rumaner mai ent ilg fluís :
11. Aíchia manen Moiíès ad Aaron avontPharao : A Moiíès clummà tiers ilg Senger par-’amur da las raunas,ch’el veva tarmeís ancun-ter Pharao.
13. Ad ilg Senger siget íùenter ilg plaid dáMoiíès : A las raunas morinen enten las caíàs,ent ils cumachs, a s’ilg feld.
14. A quels dad Egipta las raípanen aníèmelen munds, a la terra farda mal.
15. Mo cur Pharao vaíèt ch’ ei fova vangieudExod- 7 . furlefgiament, d fch’andirè el pufchpei sien cor,
a tadla bucca Moiíès ad Aaron: Sco ilg Sengerveva plidau.
16. Parque! fchet ilg Senger á Moiíès : Giad Aaron, stende ora tieu fist, a pichie lapulvradíla terra, a quella ven a davantar ploilgs entut la terra dad Egipta.
17. Ad aíchia sigenan els : Parchei c’Aa-ron stendet ora sien maun cun sien fist, a pichiàla pulvra da la terra : A ei vangit iinna beare-zia da ploilgs fin la lgeut, a sin la bieíca : Tutla pulvra da la terra daventà ploilgs, en tut laterra dad Egipta.
1 18. Mo ils íàbis f sigenan er aíchia par far
■f q. e . Ampruanen.
« 3 -
vangir nounavont ploilgs cun lur ícungirar : Moels pudenan bucca. Aíchia sb quella bearezia;da ploilgs íùr la lgeut, a íùr la bieíca. |
19. Ad ils íàbis íchenan á Pharao: Quei ei 1ilg det da Deus. Mo ilg cor da Pharao
s andirè , ad ils tadlà bucca > 1 íco ilg Sen - eger veva plidau.
20. Lara íchet ilg Senger á Moiíès : Levedamaun marvelg, a va avont Pharao : Mire,el ven ad ir or tiers l’aua : Agi d lgi : Aíchiaha gig ilg Senger : Lai trer mien pievel, parch’el furveíchigá mi.
zi. Parchei ícha ti vens bue a laíchar tretmieu pievel, mire, ícha vi jou tarmetter íùr tei,íùr tês fumelgs, fur tieu pievel, a íùr tias calas,t ùnna maíhra da vermanilgia : A las caíàs daquels dad Egipta, a la terra sin la quala quelsavdandei vangir pleina da vermanilgia.
t q■ e. Mmirs, palufas, buaaregias, mu fias &c.atut quei ca fa don aïs frigs.
21. Mo sin quei gi vi jou zavrar ora la ter-ra da f Goíèn, enten la quala avda mieu pie-vel : Aíchia ca lou dei ester naginna vermalgia, par ca ti ancanuíchias ch’jou funt ilg Sen-ger enta miez la terra.
t q. e. Quella /ò libra da tuts quels firofs.
23. A tenter mieu pievel, a tieu pieVel vijou f metter ùnna guardia : Damaun venquest’ anfenna a davantar.
t q■ e. Far Unna differenzia.
24. Aíchia siget ilg Senger : A vangit iinnagronda bearezia da vermanilgia enten la caíàda Pharao , ad enten las caías da sés fumelgs îA là'terka fò ruinada da quella vermanilgiapar tut la terra dad Egipta.
2 5. Lura clummà Pharao Moiíès ad Aaron,a íchet : Meit, ad unfrit á viefs Deus en que-sta terra.
26. Mo Moiíès íchet, ei deícha bue da fataíchia, parchei ca nus vangistèn fors’ ad unfrirà lgi Senger nieís Deus, quei ch’ei f ùnna ígrifchur aïs Egipters : Mire, ícha nus vangistènad unfrir, quei ch’ei ùnna ígriíchur aïs Egip-ters avont lur oelgs, vangistèn els bue a nusancarpar.
27. Nus dai tiers dad ir un viadi da treisgis ent ilg dasiert , ícha lein nus unfrir á lgiSenger nieís Deus, s íco el nus ven a gir :
28. Mo Pharao fchet : Jou vus vi laícharir ent ilg dasiert, par ca vus unfrias á lgi Sengervieís Deus : Mai ca vus meias bucca pli luních :Ureit par mei.
29. A Moiíès íèhet : Mire,jou vom baultna-vent da tei, a vi rugar ilg Senger : A la beare-zia da vermanilgia ven damaun a gunchir daPharao, da ses fumelgs, a da fie u pievel, maiícha Pharao va bucca vinavont cuii far gom-ngias, a cun bucca laíchar trer ilg pievel, pafunfrir á lgi Senger.
30. Cuntut mà Moiíès ora, navend da Pha-rao, a rugà ilg Senger.
31. Ad ilg Senger siget íùenter ilg plaid daMoiíès : A siget gunchir quella bearezia da ver-manilgia, navend da Pharao, da ses fumelgs, áda sien pieVel, ad ei rumanet bue ùn.
_ G 2 _ 32. Mo
?
fGèn> 4$ j
34 -
g txodfyiS.