i ^6 Diflevtatio prima .
magnificum extraxisset templum, Sama- Respondeo ad quartum quaesitum : Ufe-ritani tamen Deum in monte Garizim minem contendere authenticum esse co-
veteri more coluerunt, ut Joan. cap. 4.refertur. Haec de Samaritanorum origi-ne & fortuna sufficiant. Jam de Codiceagendum est, de quo queritur. I. An ve-teres characteres Hebraeos retineat Sa-maritanus codex ? II. An ille codex le-gis, sit antiquior codice Efdrino ? III. Anvetus quo utebantur Samaritani, idem sitac ille qui a Patre Morino editus est?IV. Denique quae sit ejus auctoritas?
Respondeo ad primum quaesitum : Sama-ritanos retinuifle veteres characteres He-braeos ; ita Eufebius ad annum mundi4740. ubi scribit litteras veteres mutatasfuisie ab Efdra, ne quid commune ha-berent Judaei cum Samaritanis, Ita etiamHieronymus prmf in Regum, & in cap.5. Ezech. Argumentum ducitur ex vete-ribus Hebraeorum nummis, qui Samari-tanam inscriptionem habent . Ratio est,quia Samaritani edocti fuerunt a princi-pio de legitimis Dei a Sacerdote Ifrae-litico : Igitur quando Salmanazar decemTribus duxit captivas, Israeli tae Hebrai-ce loquebantur
Respondeo ad fecundum quaesitum : Co-dicem Samaritanum este Eidri no antiquio-rem ; tum quia Efdras eo lolum fine im-mutavit characteres Hebraeos , ut Judaeinihil commune haberent cum Samarita-nis : supponebat igitur istos habere Pen-tateucum hebraice dumtaxat scriptum:tum quia captivitas decem Tribuum an-terior est captivitate Babylonica, qua si>Ium expleta scripsit Efdras : anno autemcirciter primo captivitatis Niniven , Sa-maritani habuerunt Codicem legis pro-pter rationem de leonibus datam : & sicpatet quanta sit ridicula sententia Simo-nis quondamOratoriac congregationis apudGallias Alumni, qui docet Samaritanumcodicem ex Eldrinodescriptum este. Cae-terum Samaritani habebant solum Codi-cem legis, seu Pentateucum, alios verolibros parvi faciebant,
Respondeo ad tertium quaesitum : Codi-cem a Patre Morino laudatum , eumdemaffulgere cum antiquo Samaritano, quan-doquidem ea omnia, quae ex ipso cita-vit Hieronymus, eadem plane in Mori-no reperiuntur, nec nisi varietates levio-res ibi habentur.
dicem Samaritanum; maior quippe fidesdebetur codicibus Hebraeorum , quibuscredita sunt eloquia Dei, quique veramretinuerunt Religionem, quam Schisma-ticorum exemplaribus ; alicujus tamensunt auctoritatis , maxime vero cum adlocorum difficilium explicationem inve-niendam Juvent. Caeterum in uno locoSamaritana fides suspecta videtur , nam-que Deut. 2,7. versi 4. pro Hebal quodlegitur in Hebraeo & antiquis versioni-bus, scripserunt , Garizim , ut suo tem-plo astrueretur auctoritas . Aliae discre-pantiae cum Hebraeo nostro vix ulte ap-parent,
SYNOPSIS SECTIONIS,
Pauca supersunt de hoc momentodicenda, sufficit in praesentiarum asiere-re. I. Textum Samaritanum solum com-plecti Pentateucum . II. Eumdem este ve-neratione dignum, & propter antiquita-tem, & propter Auctorum gravitatem.
ARTICULUS SECUNDUS.
D* variis verßon'.bus Gneis , (y Latinis ,tum de Rolyglotth.
U T cuncta claro procedant ordine ,tractandum est de materia praesentiprimoquidem in genere, deinde vero iaparticulari; unde sit
SECTIO PRIMA.
De verßor}ibus Gneis in genere , ubi & deFolyglottis .
Teste VValtone in suis ad Scriptu-ram sacram Prolegomenis novem extite-runt versiones Grecae . Prima est i.xx.Interpretum facta 291, annis ante Chri-stum natum in insula distante ab Alexan-dria septem circiter leucis, & hoc jusliiPtolemaei Philadelphi Regis fEgypti, quilicet Paganus, Deum tamen agnoscebat;Bibliothecam celeberrimam se erigereratus, si librps ex omnibu» mundi parti-