zi6 Dijsertatio Quarta

nec de hoc poenitentiam egerunt, nec Sa-cramentum expostulare potuerunt.

Sanßus Augustinus ibidem cap.2(5. sie re-spondet: “ Verum etiamsi voluntas ejus in-„ certa est , multo satius est nolenti dare,

„ quam volenti negare, ubi velit, an no-„ lit , sic non apparet, & tamen credibi-j, lius sit eum , si posset, velle se potius„ suisse dicturum , ea Sacramenta percipe-„ re , sine quibus, jam credidit nonseopor-„ tere de corpore exire. „ Rursus cap. 28.

Ego non solum alios Catechumenos, ve-„ rum etiam ipsos qui viventium conju-„ giis copulati , retinent adulterina esn-„ fortia , cum salvos corpore in his per-„ manentes non admittamus ad Bapti-„ sinum, tamen fi desperati & intra fepf-,, nitentes jacuerint , nec pro se responde-„ re potuerint x baptizandos puto. „ Nondiffitetur tamen omnes sua: non subscribe-re sententiae , ibid. cap. 26- " Non tamen„ propterea damnare debemus eos qui ti-„ midius agunt,. quam nobis videtur agi„ oportere , ne de pecunia conservo credi-„ ta, improbius quam cautius judicare vo-M luisse judicemur. ,,

Quid plura adjiciam? Per omnia astrui-tur Confessio sacramentalis.

Ex sancto Chrysostomo , moribundis ab-solutio differri non debet . Epislol. 5. adTheodorum lapsum apud Gratianum dePoenit. dist.. cap. Talis , sic loquitur :

“ Talis est erga homines pietas Dei ,

„ numquam spernit poenitentiam , fi ei„ sincere & simpliciter asseratur , etiam-„ si ad summum quis perveniat malorum ,

„ & inde velit reverti ad virtutis viam ,

„ suscipit & libenter amplectitur . „ Hacde causa ipse Augustinus visitabat infirmos,

& eorum audiebat confessiones. Epist.aap.nov. edit.

Suffragantur Concilia . Aquifgrancnfe ,anno 8;6. cap. $. injungit tegrotis ut Pre-sbytero sua deponant peccata. Idem praeci-pit Parisienfe anno 82p. cap. 5. Augusta-num. anno 1007. Theodulphus Aureiianen-sis in instructione Parochorum cap.21.prs-cipit Sacerdotibus ut invigilent super aegro-tos : “ Si autem in infirmitate depressus„ suerit ( agrotus ) , ne absque Confeffio-

„ ne , absque oratione sacerdotali per ejus,, negligentiam careat. „ Ea de causa Con-cilium Parisienfe mox laudatum cap,5. sta-tuit ut Parochi resideant, ne quis, eorum

incuria, absque Consessione e vita migres:

" Quia eorum absentia homines sine Con-„ sessione plerumque moriuntur . „ Ritua-le Romanum prasso mandatum Venetiis an-no 1550. sermonem habens de aegroto, quiapoplexia ita corripitur , ut ne quidem si-gnis votum Confessionis facienda: exprime-re valeat , ait posse absolvi , eo quod vo-tum in bona vita sufficienter exprimatur ;quod si prave & cum scandalo vixerit, Con-fessarium tamen petierit , sed vi infirmita-tis mutus, ante accessum Consessarii eva-dat, posse absolvi pronuntiat.

Ex his liquet quosdam Theologos cumGrancolas Doctore Paris. L. de scient.con-fess. p. 32p. Paris. 1797. edit, propugna-re aegrotum qui signa contritionis dare nonpotest , posse absolvi . His ducentur ra-tionibus , 1. quia Sacramenta sunt pro ho-minibus .■ 2. probabilissimum est aegrotumin corde conteri , & ut primum apople-xia corripitur , pcenitere de peccatis, cumvel in aliis periculis , erumpente natura:voce, Deum advocemus in auxilium. QuLquidem opinio fundatur in auctoritate S,.Augustini laudati , in decreto Julii Papaeapud Ivonem Carnotenscra. Decreta!, p.i 5.cap. 4j. “ Si quis Presbyter poenitentiam„ abnegaverit morientibus , reus erit„ animarum , quia Dominus dicit : Qua-„ cumque die fuerit conversus peccator,, vita vivet , & non morietur . Vera ita-,, que conversio in ultimo tempore pot->> est esse , quia Dommus non loluni tem-„ potis , sed et>am cordis inspector est :,, sicut latro , unius momenti poenitentia„ meruit esse in paradiso in hora ultima„ conversionis. ,,

Cmcilium Lcmovtcense anno 1619. ex-pressius loquitur cap. 21. " Poterit quoque„ idem applicari remedium ( reconciliatio-„ nis ) ei qui judicio ommmnque sen-„ suum usu statim captus est non petita„ poenitentia , nulloque signo contritionis,, edito , cum violentia morbi judicatur„ de repente & ex improviso praeventus ^„ & oppressus , & Christiane vixit , ferri-,» que potest judicium ex actsonibus vitae„ « moribus , eum libenter Sacramen-„ tum Peenitentiae petiturum fore; si tem-: „ pus & morbi violentia permisissent , li-[ „ cet hoc in casu nihil de absolutionis ef-fectu promittere possimus: sed animarum

salvandarum causa

nullum remediumosnil-