De Euchariflia Inß

,, cir diebus ob remedium nostrarum asgri-M tudinum praesumamus , quam ut vana„ persuasione cordis elati, vel post annum„ dignos eorum participes nos esse creda-„ mus . „ Audis Cassianum proprio teloconfodere novatores , qui fucato reve-rentiae praetextu animas uno , aut duo-bus annis , a Communione avertere nondubitant.

Instant■ Qui infirmitatibus circumdatusest , timendum illi est si frequentius ac-cedat , ne judicium sibi manducet . Igi-tur raro quisque debet accedere ad sa-cram mensam.

Respondeo I. Sacerdotem qui raro cele-brat , teste D. Bona ventura, Deum glo-ria privare , c^lum gaudio , Ecclesiampatientem , relrigerio; militantem veroauxilio , femetipfum tandem alimento ,quo deficiente protinus languescit , & indeterius abit.

Respondeo II. Distinguendo : Et saepiuscommunicandum est , ne judicium quil-que sibi manducet , concedo : Qui enimrem unam semel tantum in anno efficit,non tam perfecte operatur quam quisaepius : Sc abstinendum est faepiffime aCommunione , nego . Solutio est DiviCyrilli Alexandrini, qui L. 4. injoannemcap. 17. duo mirabundus de sacra Eu-charistia explanat , alterum de unionemirabili quam mediante Eucharistia cumChristo contrahimus alterum de inef-fabili effectu Eucharistiae , quo frangun-tur passionum insurgentium impetus ;ficque ipse nos sua fuseeptione redit di-gnos.

De priori momento Tic loquitur..; ex-plicans enim illa Christi verba ,manducat meam carnem , CP bibit meumsanguinem in me manet , Ö* ego in ilio :subdit : “ Sicuti enim si quis liquefactasj, ceras aliam ceram infuderit , alteram„ cum altera per totum commisceat ne-„ cesse est ; sic qui carnem , & fangui-„ nem Domini recipit , cum ipso ita„ conjungitur , ut Christus in ipio , &

„ ipse in Christo inveniatur . „ Ex quopatet unam Communionem nos alteradignos reddere, Sc quo frequentius com-municamus , eo digniores communicandievadimus , quatenus per frequentioremCommunionem magis , ac magis Christonnimur, & incorporamur»

Reneat Theol, Ter», VII,

itutione , iSfc.

325

De posteriori ibidem proponit sibi dif-ficultatem his verbis pag. 20z. Sc 204.“ Ego igitur probo me ipsum, Sc indi-„ gnum invenio. „ Tum propositam sol-vit, & sic pergit. " Quando igitur, qui-„ cumque tu es qui ista dicis , dignus,, eris? Quando Christote ipsum offeres?„ Nam si peccando indignus es, < 5 c pec-„ care non desinis, Quis enim delicta in-„ telligit, secundum Plalraistam , expers„ omnino eris vivificas hujus fanctifica-„ tionis. Quare., pias quasse cogitationes„ suscipias, studiose, fancteque vivas, &„ benedictionem participes , quas mihi„ crede, non mortem solum, verum et-„ iam morbos omnes depellit . Sedat„ enim, cum in nobis maneat Christus,„ saevientem membrorum nostrorum le-„ gern , pietatem corroborat , percurba-„ tiones animi extinguit: nec in quibus„ fumus peccatis considerat, sed aegrotos„ curat, collisos redintegrat, 'Sc sicutpa-„ stor bonus, qui animam suam pro ovi-„ bus poseit, ab omni nos erigit casu.,,

Perfistunt • Ea qua par est reverentiatractandum est Eucharistiae Sacramentum:Sed reverentia exigit, ut raro ad sacrammensam accedamus , & probatur . I.Exemplo Centurionis , qui dixit Matthaei8. Domine, non sum dignus , ut intres fuitefium meum, tum & S. Petri.; qui Lucas5. ait-Christo, Exi a me Dcmine\ quia he-mo peccator ego sum . Ergo &<.

Respondeo , negando minorem. Ad pro-bationem distinguo: Et timor reverentia«lis conjunctum habet amorem, quo fit utsaepius accedat anima ad sponsern , conce-do ; secus, nego. .Responsio colligitur exdivo Thoma hic q. 80. art. io. ad 3. hisverbis: “ Dicendum quod reverentia hu-„ jus Sacramenti habet timorem amori„ conjunctum, unde timor reverentiae ad,, Deum, dicitur timor filialis : ut in se-„ eunda parte dictum est.; ex amore„ enim provocatur desiderium sumendi ,„ ex timore autem consurgit humilitas„.reverendi: Et ideo utrumque pertinet„ ad reverentiam hujus Sacramenti , Sc„ quod quotidie fumatur , & quod ali-„ quando abstineatur .... Quamvis non„ uno modo : araor tam en Sc spes , ad„ quas semper Scriptura nos provocat ,„ praeferuntur timori. Unde, & cum Pe-„ trus dixisset, Exi a me Domine, quiaX 2 homo