De Poenitentia Inß ituttone , ( 5 V.‘ 485

jus quos refellit R. P. Baro- j ,, mae essentiam nequaquam spectam

nes Launojus quos refellit R. P. Baro-nius ex Ordine S. Dominici p. r. Theol.Moral dich. r. fest. z. art. 5. & P. Ni-colai 3. parte q. 84. art. z. cum quibussit

CONCLUSIO-.

Absolutio ad modum precationis expres-sa , non esi valida.

Vrabatur rationibus Theologicis.

P R i ai a sic procedit: Quae sacra de-terminavit Scriptura, immutare non li-cet: Sed Scriptura sancta Ioquens de po-testate collata Ecclesiae a Christo ad re-mittenda peccata, formam absolutam spi-rat; non enim ait , Quacumque erunt al-ligata , rogate ut solvantur ; sed potiusabiolute ait, Matt. 18. Qutcumque solve-ritis super terram, erunt soluta & in coelo .Et Joail. 20. fluorum remiseritis peccata ,remittuntur eis . Ista ratio est D. Th. ci-tato Opusc. 22. cap. i. ubi ait “ In la-„ cramento autem Pcenitentias verba„ Scripturas non faciunt mentionem de,, aliqua deprecatione ; sed magis verbo„ indicativo utitur ; non enim dicit ,,, Quaecumque petieris este solvenda ,„ erunt soluta, ied Quascumque solveris„ erunt soluta. Si ergo illa tantum di-„ cuntur esse soluta, quL habens claves„ solverit, qui autem petit aliquid esse„ solvendum, non solvit: miror qua te-„ meritate aliquis asserat esse solutum ,„ quem habens claves non significat se„ solvere , sed solum rogat este solven-,, dum. „ .

Secunda est ex Concilio Tridentino: Siforma absolutionis estet deprecativa, haecverba, Ego te absolvo , nihil edicerent ;cum prius orationem fundat Sacerdos di-cendo , Dominus noßer Jesus Christus persuam pijstmam misericordiam te absolvat :Sed illud falsum est, hsec quippe de for-ma Poenitentias leguntur Sesl. 14. c. 3." Docet praetera iancta Synodus sacra-„ menti Penitentiae formam in qua prae-„ cipue ipsius vis sita est, in illis Mini-„ stri verbis positam esse : Ego te absol-„ vo &c. Quibus quidem de Ecclesiae^ sanctae more preces quaedam laudabili-„ ter adjunguntur: Ad ipsius tamen sor-

BcHcatThed, Tom,VU.

,, mae estentiam nequaquam spectant’. „Tum cap. 6. ait quod forma, veluta ju-dice sententia, pronuntiatur. Atqui sen-tentia Judicis non deprecatorio , sed in-dicativo & imperativo modo profertur .Igitur forma ex Concilio Tridentino estmere absoluta ; maxime cum ab esientiaSacramenti preces excludat. Hinc can.9.anathemate percellit negantes absolutio-nem facramentalem non este actum .judi-cialem liis verbis : Si quis dixerit , abso-lutionem facramentalem Sacerdotis non effeacium judicialem., sed nudum minijerhetn - .,anathema stt.

Tertia: Sancti Patres pastimdocent Sa-cerdotem prius poenitentes absolvere interris , quam absolvantur in coelis, < 3 cDominum sequi servorum sententiam ,eamque confirmare. Prsecedic, inquit D.Bernardus , sententia Petri , sententiamcoeli: Sed si absolutio estet tantum de-precatoria , Deus absolveret prius quamSacerdos hoc laceret : Igitur forma de-bet este indseativa, & absoluta.

Quaerta : Absolutio est actus hominisauctoritatem exercentis Sed deprecatioest actus supplicantis , ostendens Sacerdo-tem potentem absolvendi non accepisse4quam tamen Christus -dedit .Apostolis, -&eorum in Sacerdotio successoribus : -Igi-tur , ut manifestetur auctoritas , debetabsoluto modo Confeflärius verba proferre.

Solvuntur cbjeflienes Morini .

-Objicit T. Morinus : In antiquis -Em-choiogiis Graecorum haec verba legunt uf( Dimitte ei , condona ei , habito sermonemcum beo, Sc similia verba: Sed ista deno-tant formam deprecatoriam : Ergo &C.Confirmatur : Tam illae formulae feintdeprecatorias, quam forma Confirmatio^nis: Sed ista ex Ordine aiitiqub Rom. estdeprecatoria ; deseribens quippe ritumConfirmationis dicit, Episcopum per mo-dum orantis htec verba proferre : Signaeos, Domine , signo crucis ac deinde cumtangit pollice frontem, subjungit : Ego teconfirmo . Similiter ,&in veteri Ordine Ro-mano, cum accederet Diaconus ordinan-dus ad Episcopum , iste manus imponebat& orabat, intendebatque illum ordinare.Concinit D. Dionysius Ioquens de ordina-tione Epifoopi L.deEccI. Hserar, c.g.ubi1 H h 3 ex-