JULIANÜ5 THEURGUS.' Lib, 1. c. xxm, i$i

XI. Grxcx collectiones oraculotum Chaldaicorum non unas fuisse videntur, & forteeadem res d variis varie expressa. Julianum autem Thcurgum, qvi sub M. Antonino floruit, &cujus &S 8 ^,ytKCi TsAs^Mit * Aoyia Ji EWMV memorat Svidas > solum auctorem & fabrica-torem fuifle totius fabula, ipfumqye oracula ista primum confinxisse ac commentum esse, qva*habemus, non facile Lambecio accredet, qvi sciat A oyict Zoroastris jam laudari a Nicolao Da-masceno in Excerptis Peireschianisp. 461. tum qvi videat Juliani istius scripta Porphyrio Proclo& aliis Platonicis probe fuisse cognita, oraculis vero de qvibus dixi longemajorem auctoritatemapud illos constare. Igitur Julianus iste potius inter Metaphrastas collectores & illustratoresillorum nomen aliqvod sibi comparasse, qvam tota confinxisse existimetur. Meminit hujus Ju-liani, sive Patris ejus, Philosophi itidem Chaldaei, inter alios Magos Arnobius Lib. II, p. 31. Sozo-menusLib. I. cap. 18- (Tripart, Lib, II. c. 4.) narrat Julianum Chaldscum / 3 /as Aoya , lapidemmanu divisisse. EiS "tyv & tHAmva §' yaxicyis (piAo(rc<pt! Wofjl&v libros qvatuorscripserat Porphyriüs teße Svida in IIci(pvpt(@h t Julianum Theurgum ev to<? vQtjytsJfxiiS laudat Proclus in Timosum p. 177, Idem alibi: o&iv olptctj y^j ol tSv ®e%(>ycitsvaK^CToLTOi Qtov ycft xtov vfjtvy,iray t us iüAtuvog evißjofia t 2 v ZmvSbv, Idem Svidas inItiAtctvos ait, non deesse qvi referant, Exercitu Romano aliqvando penuria aqvre laborante, Ju-lianum hunc extemplo imbres largissimo« cum tonitru & fulgure de coelo deduxissp ,.qvod mira-culum Arnuphi Asgyptio alii tribuunt, tum apud Svidam in , tum apud Dionem Cas-

sium Lib. LXXI. qvem refellit Epitomator ejus Xiphiiinus, cum Tertulliano, Apollinari Hiera-politano apud Eusebium, aliisqve docens, legionis Meliten* Christian» precibus qv* in dtfulmi-natrix dicta aM. Antonino fuerit, totum illud tribuendum, qvemadmodum seriis Eli* precatio-nibus impetratum imbrem constat ex 3. Reg. XVIII. 4^. Jac, V. 18. Addit Xiphiiinus AntoninumMagorum opera nunqvarn usum fuisse, cui nec ipse hoc audet tribuere Claudianus, ** ethnicusteste Augustino pervicacissimus, qvi miraculum istud probis imperatoris moribus a Diis conces-sum potius pronunciat;

- Cbaliaa mago seu carmina ritu

Armaßere Deos, seu, QVOD REOR, omne TonantisObfetjßium Marci mores potuere mereri.

Memoria rei ipsius adhuc exstat in columna Antoniniana a Baronio primum ad A.C. 176. num,24. hinc ab Angelo Roccha in descriptione Bibi. Vaticana:, & elegantissime deniqvc a Jost.Petro Bellorio expressa atqye illustrata, in qva videas effusionem Jovis pluvii Romanorumexercitum irrorantis & hostium copias fulmine ferientis; qvem iconismum pridem inter res

I i 2 notatu

* Perperam ni fallor Lambccius & alii tanqvam tria distincta scripta Juliani memorant®exqyuta, TtA&Ttxd & Koyict,

** Consulat.6.Honorii V. 347. adde lulium Capitolinum in vita M.Antonini c.24.ThemistiumOrat.XV.p. 191. qvi id tribuunt precibus Imperatoris, Themistius etiam testatur se vidisseivy^a,(pfj eifiovot&egyx ctvTOtccLToeoL 7 r^aH>yJp 0 p>ov(pctActy

yt > tJs rgttriMTas Je ra opt&oco VTroTi&EVTctg yctf ipwtffZtrAct*

fAEvas veiuetj^j 'J 1 OsoertJcTjf. F.x qva descriptione apparet eum minime loqvi decolumna Antoniniana sed de alia qvadam pictura. Perperam qvoqve idem TbemissrasAntonino Pio adseribit qvod alii omnes referunt ad M. Aurei. Antoninum: Nisi dicamusPii nomine M. Aurelium ab eointellectum fuisse,qvod tamen atgre mihi perfvadeo. Namlicet M. Aurelius post obitum Antonini Pii idem cognomen adseivisse ex inscriptionibus &numis colligitur, tam diu tamen post scribens Themistius meras tenebras ofiudisset lecto-ribus > si solenne alterutrius cognomen ita confundere non dubitasset. Mentio etiam hu-jus rei apud Svidam in ^aAacrct/.