210

. SECTIO II* CAPUT I,

<que rure diuino. Sedenim: rt dem etiamliberaliter, Petrum iubente Domino petiisseRomam, & oppetiisse etiam iliinc i ussu Do-mini mortem : nondum tamen ex his omni-bus apertum Domini iujsmn inuenio , <5110 Pe-trus ita iussus sit sodein sitam figere Romi,vtRomanus Episcopus absolute ei in Primatuquoque succederet ; vt nihil dicam , episto-lam Marcelli, quam laudat, ex spuriis I/itio-ri mercibus esse , in qua loca repertas exAeacio Constantinodolitano Episcopo , Hila-ri», Innocenti» , Gregorio, Leone, aliisquedesompta, quatque fictitio Consulatu notatur;data Kalendas Aprilis , Maxentio , <5 Maxi-mo V. 'C. Cojs. &c.

§. CX1IL

Igitur Ecde- Cum vero id quemadmodum ac-/ta sua artn- Liderit, exponendum ab iliis est distin-fw ’ ctius, alii quidem ex mero facto Petri,

quo is relicta Antiochia, Rom® fun-dauit Ecclesiam, eique regend® immor-tuus est, id deriuant; ( hac enim posi-to, inquiunt, quod Petrus sedem sitam,stabiliter Romae collocmierit, '& Roma-nam regens Ecctefiam obierit , nullus ,qui Episcopus Romanus non fit , potestdici verus Petri successor :) (a) alii autemex ecclesias voluntate,& consensu,qua:nullo non tempore sedis Roman« Epi-scopum simul ceu Petri in Primatu suc-cessorem suspexit, ac venerata est (b)

0 )