S TROMA TVM'^LLB, VviL 327
À impatibilitate, id quod ex exercitatione eam habet, quoad eius fieri poteftmáximeafsimilans ,id que cüm à Dfii confuetudine& conuerfatione minime pofsic auelli.Man(uetudo autem,vt ego quideni opinor,& benignitas,magnificusq;& maiefta-te plenus Dei cultus;funt regula afsimilationis,quae oritur ex cognitione, Has egodico virtutes effe facrificium Deo gratü& acceptum,corà fuperbia& faftu alienumcum recta fcieritia, dicerite fcriptura,effe Dei holocauftumi,cüm quifquis ex hominibus affumptus eft ad fan&itaté,illuminetur ad eam que difcerni non poteft vnioné.Nam feipíos redigére in captiuitateni,& feipfos interimere,veterem hominém quiper cupiditates corrüpitur, interficientes,& nouum fufcitantes à veteri mortis conuerfione,& Euangelium iubet& Apoftolus,depofitis quidem animi perturbationibus, à peccato autem effe&os omnino alienos. Hoc erat quod lex quoque tacite fignificabat,iubens peccatorem tolli de medio,& à morte ad vitá traduci eam que eftex ide impatibilitatem. Quód cüm non inelligerentij quileges docebant, legemautem accepiffent,vt quee delearetur rixis& contentionibus, dederunt occáfionéijs qui eam temere volunt calumniari.Propter quam caufam meritó Deo non facrificamus,qui nullius indiget,& omnia praebuit hominibus:fed eum glorificamus quieft pro nobis facrificatus,nos ipfos facrificátes,ad id quod eft nullius indiges, ex eoquod nullius indiget,& ab impatibili ad id quod eftimparibile.Deus enim fola no-ftra falute dele&atur.Meritó ergo ei non offerimus facrificium,qui nó vinciturà vo-luptatibus,cüm inferius,& nec víq; ad crafsifsimas nubes,& longe etia ab ijs perueniat qus fit per fumü exhalatio, fi modó perueniac. Nullius ergo indiget Deus,neccapitur voluptate, nec eft aut lucri aut pecunie cupidus, cüm fit plenus;& cuilibetquod ortü eft& indiget,omnia prebeat.Nedq; facrificijs,fed neq; donarijs,riéq; rur-fus gloria& honore Deus inuocatur, neq; aliquibus eiufmodi allicitur: fed folis vi-risbonis& honeftis apparet, quiiuftum nunquá prodiderint vel propter metü in-tentatü,vel propter promiffa magnifica. Qui aüt non perfpexere humanz animze libertatem,& qua quod ad vite attinet ele&ionem, non poteft redigiin feruitutem,que ab inerudita funt iniuflitia gré ferentes,Deum non effe exiftimant.His con-fimili opinione,qui in voluptatü intemperantiam,& vehemefites dolores,& in in-forcunia praeter expectationem incidunt,& cafus lamentantur, dicunt riori effe Dezum:vel fi fit,nó omniaintueri. Alij autem funt quibus eft perfuafum,eos qui Dij exifimantur,facrificijs& donis pofle placari, affentientes& fauétes eorá libidinibus,& neq; volunt credere folum effe eum qui eft veré Deus, qui eft in verz iuftitiz idé-tirate. Pius ergo eft ac teligiofusis qui eft cognitione preditus,qui primüm quidemfai curá gerit, deinde proximorü,vt fiant quamoptimi, Erenimrfilius bono patri graüficatur feipfum praebens bonü& patri fimilem:& principi acimagiftratui is qui e-ius fübiungitur imperio. Nam credere quide& parére,eftin noftra poteftate. Malo-tü antem caufam fi quis putauerit& materiz imbecillitate,& nó voluntateaddu-&os ignorationis impetus,& rationis expertes propter inicidiam necefsitates, cümc0s perinde acbeftiás aliquas per difciplinalógé fuperauerit qui eft cognitione preditus, diuinum imitans inftitutü,bene facit pro viribus hominibus qui voluérinc&fi quando fuericin magiftratu conftitutus, non fecus ac Mofes ,preeritad falutemeorum in quos obtinebit imperiti,& manfuefacitid quod elt agrefte& infidele: ho-nore quidem eorum qui funt optirrii ac preftantifsimi:fupplicio aurem improborü,quod conuenienter rationi adícriptum éft ad difciplinam. Imago enim valde diui-na& Deo fimilis,eft viri iufti anima,in qua per praeceptorum obedientiam zdificacatur& collocatur dux mortalium& immortalium omnium,Rexq;& genitoromnium,bonorum reuera lex& prafcriptü,& verbum eternum, qui& priuatim fingulis,& cómuniter omnibus eft vnus Seruator.Hic eft reuera vnigenitus,& omniü Regis& omnipotentis patris gloriz figura, qu e ei qui eft cognitione preditusimpri-mitperfe&am contemplatione ad fuam imaginé,vt fit iam tertia diuina imago,quequoad eius fieri poteft afsimilatur caufze fecundze, ei quae eft reuera vita, per quam,Veram vitam viuimus, veluti nobis defcribentes eum qui éft cognitione przeditus,qui verfaturin ijs que funt firma ac ftabilia;& nec mutari poffunt& álterari.Sibi er-go& fuis imperans,firmam ac ftabilem pofsidés cóprehenfionem diuine Ícientise,germané ac fynceré ácceditad veritate. Eorü enim qué intelligentia percipiunturcognitio& cóprehenfio,itire dicatur firma ac ftabilis fcientia: cuius ea quidem parsquz verfaturin rebus diuinisj,hoc habet munus vt cónfideret quidem qua fit prima«aufa,quid veró fit per quod fa&ta funt omnia,& fine quo fa&um eft i& quanà
1