Cent.XIX. Ovidii. 221
si. Audentes Deus ipfi juvat. v. s86. @0tt beti
Tapferen.
Ex L1 b. XI. Metam.f2. Vix spes ipse (um animo capn, aurea fingens
omnia. V.li8. Er bildet sich in seiner Hoffnunggüldene Berg ein.
fj. Somne, quies rerum, plac dißime, corda diurnisFtjfa mmißents muLes, r^parase^ labori . v. 624,
Der Schlaff erquick die schwachen Glieder.
Ex Eir. XII. Metam.
$4. MißaZfo cum veris paßm commenta vaganturMillia rumorum, v. 54. Man sagt viel falsches ne-ben der Warheit.
ff. Hi narr ata ferunt alle, menfitraq 3 fifli
Crefcit,& auditis aliquid novus adjicit au flor » v. 57*
Wann einer was neues gehört/ thut er gemei-niglich mehrdarzu.
56. - - Quid me meminijse malorum
Cogis > & obduäos annis rescindere luelas ? v, 542,
Warumb erinnerstu mich des alcen Leids?
Ex Ei«. XIII. Metam.
Aspiciunt oculis Superi mortalia juftis, V.yo.l&Ott dtp
gerechte siehet auff die Menschen.
s8. Nanigeum,& proavos, & qua non fecimus ip fiVix ea nostra voco. V, 140. Der Alten Thaten undGeschlecht können den nachkommenden kaum zu-gerechnet werden.
- - Necbeneftfta maligni Detreäare meum efi,
v.j7o.