108 T AVLADANI

primò, num ex gemmiis, aut quibuſuis alis corporibus lapideis eliei poſit haforma Elixiris aurei, uel argentei.5 C APVT vII.Vod facile aſſequemur& intelligemus ſi ea rationis trutins hie umu5 2 7 7 N 1 k.qua in librãdis& expẽdendis uegetabilibus& animalibus uſi ſumus henim adeò certa eſt, ut falli nos nunquam patiatur. hæc eſt re gula illa Lydia ctnus ille geometricus,& lapis ille Lydius, adquem exactiſsimè hæc omniz 15exploranda. Hoc igitur nobis perpetuò proponamus oportet, nihil eſſe in xrum natura, quod peruenire queat ad naturam Elixiris, niſi primò fiat metallunnec metallum fieri, niſi prius naturam, tam ſulfuris, quàm arg. uiui cöõceperit, dettale, quin ſimul ſit minerale. Proinde licet gẽmę& reliqua corpora ſapidea ſnmineralia, nunquam tamen Elixiris formam attingere poterunt, quin pris me-tallicam naturam induant, nec eò unquam peruenient, niſi prius inproxmamꝭimmediatam metallorum materiam mutentur. At cum in principijs metallormgenerandis naturam aſſequi non poſsimus, ut teſtantur omnes philoſophi, hneuel maximè conſtat, nos ex mineralibus lapideis, nec; metalla, nee perconſe/quens Elixir, conficere poſſe. Nunc minora ſeumedia mineralia excutiamus,&perluſtremus. Sed hæc ſunt duplicia. alia enim ſunt magis, alia minus metallconformia. Quæ maiorem habent cum metallis affinitatem, ſunt atſenicumſelauripigmentum, arg. uiuum, antimonium, tutia,& omnes aliæ marchaſitæ. lnus autem affinia ſunt, ſulfur, talch, attamenta, ſales,& alumina. Videamus ig.tur, num ex magis affinibus confici poſsit Elixir. Et primò antimonium excuſamus, quod cum nondum ſit rnetallum, ſed marchaſita plumbea tantùm. in Fiattranſire non poteſt, quin prius euadat metallum,& metalli diffinitionem ſibi uendicare queat. Et quanuis in metallum mutetur, perpetuò tamen plumbeam natu/ram ſapiet, cum ſit marchaſita plumbea. Qudòd ſi ita eſt, certè cum natuta nohplumbum abundè protulerit, non eſt, quòd in antimonio in plumbum mutandonos oecupemus. At dicet quiſpiam, antimonium, ut philoſophi teſtantur,& pledocet experientia, a natura fuit ditatum ſulfure quodam et incremabili&fixo, quæ ſunt conditiones ſulfuris ipſius auri. Fateor, id enim expertus ſum,Sed cum cauſa ignobilitatis metallorum, ſit inopia argenti uiui, mundi,& flu,profectò ex antimonio, cuius argentum uiuum eſt plumbeum, ignobile,& con.taminatiſsimum, necnon fixionis expers, Elixir formari non poterit. Nunede auripigmento agamus, quod permulti philoſophorum docẽt eſſe proximamd& immediatam metallorum materiam. quod licet ita ſit, Elixiri tamen infomendo ineptum eſſe ſatis conſtat, donec metallum euaſerit. Quantum ad telqusmarchaſitas attinet, cum eæ in metallum ſint mutãdæ, antequàm in Elixir tranſ-ire queant,& nobis natura cuiuſuis generis metalla abundẽ᷑ contuleri: nos beneficio metallorum excuſamur à laboribus marchaſitarum in metallicam fotmamducendarum. Reſtat excutiendum argentum uiuum, quod eum ſit aſtetum 7pidis extremũ, nempe illud à quo fitmotus, profectò cum ab extremo ad extmum non pateat acceſſus, niſi per media interiecta, arg. uiuum non potetit flomoueri ad alterum extremum, hoc eſt ad naturam Elixiris, niſi per interieckametallorum formã, hoc eſt, niſi primò efficiatur metallum: Quod Gebet latisapettè indicat, ubi doeet, Mercuriũ ex natura ſua fugaci ad naturam fixã elle duces/dum. Quòd ſi in metallum prius eſt mutandũ, ergo aut in plubum,autſſnum.aut æs, aut ferrũ, aut aurum, aut argentum. Atqui natura hæc omnia metel 1genera nobis liberaliſsimè obtulit. Immunes igitut ſumus ab immenſis N.bus, in arg. uiuo in metallum ducendo ſubeundis. Cũ i gitur ea media minen i gquæ metallis magis ſunt affinia, non poſsint obtinere formã Elixiris, Aeeuadant metalla, quanto minus id aſſequi poterunt ea media miner 150

ab eo ſcopo longius abſunt,& quæ metallis minus affinia ſunt Si enimi 1 1

tel.lun

nulautnotdieballtur:lauperopeq0tanKngeſttuo!ummen

vt ＋nun