LVCR.Assidue renouent: habet ignes unde oriantur.N am multis succensa locis ardent sola terrae.E ximis uero furitignibus impetus aetnae-Tum porro nitidas fruges, arbustaque laetaG entibus humanis habet unde extollere possit.V nde etiam fluidas frondes, & pabula laetaMontiuago generi possit praebere ferarum.Quare magna deûm mater, materque ferarum,E t nostri genitrix, haec dicta est corporis una.Hanc ueteres graiûm docti cecinere voetaeS edibus in curru bijugos agitare leones:A eris in spatio magnam pendere docentesT ellurem: neque posse in terra sistere terram.A diunxere feras: quod quamuis effera proles:O fficijs debet molliri uicta parentum.Muralique caput summum anxere corona:E x imis munita locis quod sustinet urbeis.Quo nunc insigni per magnas praedita terrasH orrifice fertur diuinae matris imago.Hanc uariae gentes antiquo more sacrorumI daeam uocitant matrem: phrygiasque cateritasD ant comites: quia primum ex illis finibus eduntP er terrarum orbem fruges coepisse creari.G allos attribuunt: quia numen qui uiolarintM atris: & ingrati genitoribus inuenti sunt:S ignificare uolunt indignos esse putandos:V iuam progeniem qui in oras luminis edant-T ympana tenta tonant palmis, & cymbala circùmC oncaua: raucisonoque minantur cornua cantu:E t phrygio stimulat numero cana tibia mentens: