LIB. III54A cùdere: at quoniam mors eximit id: prohibetqueI llum cui possint incommoda conciliariH aec eadem, quibus aegri nunc sumus, ante fuisse:S cire licet nobis nihil esse in morte timendum:N ec miserum fieri, qui non est, posse: neque hilumD ifferre, an nullo fuerit iam tempore natus:M ortalem uitam mors cum immortalis ademit-P roinde, ubi se uideas hominem indignarier ipsumP ost mortem fore, ut aut putrescat corpore posto:Aut flammis interfiat, malisue ferarum:S cire licet, non syncerum sonere: atque subesseC aecum aliquem cordi stimulum: quamuis neget ipseC redere se quenquam sibi sensum in morte futurum.N on(ut opinor (enim dat, quod promittit abunde:N ec radicitus è uita se tollit, et icit:S ed facit esse sui quiddam super, inscius ipse.V iuus enim sibi cum proponit quisque, futurum,Corpus uti uolucres lacerent in morte, feraequeI pse sui miseret: neque enim se diuidit hilum,N ec remouet satis à proiecto corpore: & illumS e fingit: sensuque suo contaminat astans.H inc indignatur se mortalem esse creation:N ec uidet in uera nullum fore morte alium se:Qui possit uiuus sibi se lugere peremptum,S tansque iacentem: nec lacerari, uri ue dolore.N am si in morte malum est, malis, morsuque ferarumT ractari: non inuenio qui non sit acerbumI gnibus impositum calidis torrescere flammis:A ut in melle situm suffocari: atque rigereF rigore cum summo gelidi cubat aequore saxi.