demeresQuae neque terra sibi asciuit, nec maximus aether:Quod neque tam fuerunt grauia, ut depressa sederent:N ec leuia, ut possent per summas labier oras:E t tamen inter utrasque ita sunt, ut corpora uiuaVersent: & partes ut mundi totius ex tent.Quod genus in nobis quaedam licet in stationeMembra manere tamen, cum sint ea, quae moueant nos-H is igitur rebus retractis, terra repente,Maxima qua nunc se ponti plaga coerula tendit:S ucidit: et salso suffodit gurgite fossas.I nque dies quantocircum magis aetheris aestus,E t radij solis cogebant undique terramV erberibus crebris extrema ad limina partem,I n medio ut propulsa suo condensa coiret:T am magis expressus sal sus de corpore sudorA ugebat mare manando, camposque natanteis:Et tanto magis illa foras elapsa uolabantCorpora multa u floris, et aeris altaque coeliD ensabant procul à terris fulgentia templa.S idebant campi: crescebant montibus altisA scensus: neque enim poterant subsidere saxa:N ec pariter tantundem omnes succumbere partes.S ic igitur terrae concreto corpore pondusConstitit: atque omnis mundi quasi limus in imumConfluxit grauis: & subsedit funditus, ut faex.I nde mare, inde aer, inde aether ignifer ipse,Corporibus liquidis sunt omnia pura relicta,E t leuiora alijs alia: et liquidissimus aether,A tque leuissimus aerias super influit auras:N ec liquidum corpus turbantibus aeris auris