LIB. VC oniunctus terris, & nobis est animi uis?N ec nimio solis maior rota, nec minor ardorEsse potest: nostris quàm sensibus esse uidetur-N am quibus è spatijs cunque ignes lumina possuntA llicere: & calidum membris afflare uaporem:N il ipsis ex interuallis de corpore libantF lammarum: nihil ad speciem est contractior ignis.Proinde calor quoniam solis, lumenque profusumP erueniunt nostros ad sensus: & loca fulgent:Forma quoque hinc solis debet, lumenque uideri,N il adeo ut possis plus, aut minus addere uere-L unaque siue notho fertur loca lumine lustrans:S iue suam proprio iactat de corpore lucem:Quicquid id est: nihilo fertur maiore figura:Quàm nostris oculis, quàm cernimus, esse uidetur.N am prius, omnia quae longe semota tuemurA era per multum specie confusa uidenturQuamminimum filum: quapropter luna necesse est,Quandoquidem claram speciem, certamque figuramP raebet, ut est oris extremis cunque notata:Quanta quoque est, tanta hinc nobis uideatur in alto.P ostremo, quoscunque uides hinc aetheris ignesQuandoquidem, quoscunque in terris cernimus, ignes,Dum tremor est clarus: dum cernitur ardor eorum:P erparuum quiddam interdum mutare uideturA lterutram in partem filum: cum longius absit:S are licet, perquam pauxillo posse minoresEsse: uel exigua maiores parte, breuique.llud item non est mirandum, qua rationeT antulus ille queat tantum sol mittere lumen: