LIB. V103Et uigilantibus hinc aderant solatia somnoD ucere multimodis uoces: & flectere cantus:E t supra calamos unco percurrere labroVnde etiam uigiles nunc haec accepta tuentur:E t numerum seruare genus didicêre: neque hiloM aiore interea capiunt dulcedine fructum:Quàm syluestre genus capiebat terrigenarum.N am quod adest praestò (nisi quid oognouimus anteS uauius) in primis placet: & pollêre uidetur:P osteriorque ferè melior res: illa repertaP erdit, & immutat sensus ad pristina quaequeS ic odium oepit glandis: sic illa relictaS trata cubilia sunt herbis, & frondibus aucta.P ellis item cecidit: uestis contempta ferina:Quàm reor inuidia tali tunc esse repertam:V t letum insidijs, qui gessit primus, obiret.E t tamen inter eos districtam sanguine multoD isperijsse: neque in fructum conuertere quisse.Tunc igitur pelles: nunc aurum, & purpura curisExercent hominum uitam: belloque fatigant.Quo magis in nobis (ut opinor) culpa resedit.F rigus enim nudos sine pellibus excruciabatT errigenas: at nos nil laedit ueste carêreP urpurea, atque auro, signisque ingentibus apta:Dum plebea tamen sit, quae defendere possit.Ergo hominum genus incassum, frustraque laboratS emper: & in curis consumit inanibus aeuum:N imirum, quia non cognouit, quae sit habendiFinis: & omnino quoad crescat uera uoluptas:I dque minutatim uitam prouexit in altum: