feil;
SUI;
ita
imi
Hi,'
rrltj-
3 I
.’jiri'l
»,
«
»r
Mi
téèssi«Sii,kit’tii fi
stili
i
Dialogo Qu arto. iii
'Quo fìt , uti r.usquam cresca t , ripisque redundetPontus , ubi vajìi de partibus omnibus orbisUnàìque tot tantis comun untfluBi bus amnes .Interior nam cum raro fìtcorpore tellusInque fpecus altos , imperfoffosque meatusJnterdum defcenâat , & in loca coniavasidatUnda maris , rara per curvasor smina terra ,Peran:finus ipfosfurtivo lubrica lapsuTaullatim Instnuat sefìe , cacumque per imosiAut quark calles iter , aut molitur eundo .
Atque ubìcumque magis ruptase visctra terraDeducunt , crebroquepatent adaperta meatu ,
Tura largus magis , atque magis se fundit aqudfons.
Idcirco latices manant ex aquore falsoPJonsalft : nam cum multum tellure sub imaMultipliccsse persalebras , & acerba locorurtt ,Perque caVos flexus , <Pf inaqualesper arenasTor fìt agens mai is unda , fìalis qua-craffa marintMateries hceyebat aquiz , purgatur : & orsineSeu per cola means , vitium detergitur un die .
Prior, Trovo in cotesti versi tutta Ja latinitàdi Lucrezio, e tutta l’energia di Virgilio. Mavediamo se i sentimenti stanno a martello.
La prima sentenza, cui prende a esporre il P.Rapin, può sostenersi , com’egli s’espritneindue maniere: cioè, o supponendo, che Pariaimpregnata di vapori, od’umori, si condensi,e si converta in gocciole d’acqua, insinuantisinelle vene de’monti, giusta il sistema di colo-ro , che riferiscon l'origine delle fonti alla piog-gia, ed all’esalazioni : o pretendendo, secon-do il parer dei Cartesio, che l’acqua del mare.liberamente pervenga sino alle falde delle mon-tagne ,
Confu-tazionide’ li fo-bice ìùsotter-ranei .