Uon ſauntnacht kam vnd ſy ʒů jrem bꝛeütigãin die kamer kam do ſpꝛach ſy zů jmdu aller liebſter herꝛe vernym micheben ich hab etwas heymlichs mitdir ʒů redẽ das ſoll du nyemandt ſagn. do ſpꝛach valerius daz wilichgern thůn. do ſpꝛach ſy es iſt ein en-gel bey mir ð hůt meiner keüſch gartreülichẽ dauõ ſolt du mich nit anruͤren oder ſchlecht dich. bewareſtdu aber mir mein reynigkeyt ſo hater dich als lieb als mich. do ſpꝛachValerianus wilt du das ich dir gelaub ſo laß mich jnſehen vnd aucherkenn ſihe ich dañ das er ein wa-rer heyliger engel 10 ſo thuͤich wasdu wilt. wilt du aber mich äfſen ſohaſt du einẽ andn lieber dañ michſo ſchlag ich dich zů tod. dz du mirſürbaß nit mer liegeſt. der red warge cecilia gar fro vnd ſpꝛach liebeslieb wilt du an meinẽ got gelaudenvñ wilt dich laſſen tauffen ſo ſichtdu den engel gotes als wol als ichvñ ſag jm vil von criſten gelaubendaz jm auch ſein hertz erleücht warde vñ ſpꝛach. er woͤlt es geren thůndo ſpꝛach ſy. ſo gang hin ʒů dẽ bap-ſte Vꝛbano vñ ſpꝛich ich hab dichzů jm geſandt Do kam er zů dẽ bapſte vñ do er hoꝛt dz jn die lieb cealiaʒů jm geſendet do ward er gar frovnd hůb ſein hende auff vñ ſpꝛachO herꝛſheſucciſtiempfaheheüt diefrucht die du an Celle geſeet haſt.wañ der man was ein leo vnnd iſtſoſeifft woꝛdẽ als ein lamb. Vnddie weil vꝛbanus die woꝛt redtdoſahe Valerianus einẽ engel ð was
Cecilia
ſchoͤn vnd liecht vñ klar vnd wasſchoͤn geklaydt vñ trůg ein bůch inder hand dẽ engel hat got durch djunckfrawẽ gebet dar geſandt Vñdo valerianus den engel ſahe do eſchꝛack er alſo ſeer das er nyder virdo hůͤb jn ð engel wider auff beydhand vnd ſpꝛach ʒů jm. fürcht dilnit vnd gang her vnd liß do do ſeheer das bůch mit guldin bůchſtaben geſchꝛibẽ vñ ſtůndalſo verzaßchnet daran. Es iſt ein gelaub vnein tauff vñ ein herꝛ des gewaltüber alle ding. do valerius das gelaß do ſpꝛach ð engel ʒů jm glaubdu das do ſpꝛacher ya werlich damit verſchwand ð heylig engel inden ſchoͤnẽ klaydern. Do ward ylerianus getaufft von dẽ bapſt vbano. do freüet er ſich gar ſere daßm die gnad begegnet waz vndk-
eim zů ſeiner bꝛaut die was mußlieb woꝛden do ſahe erein engel beyjr ſitzen do ward ſy gar fro vndrach jr gebet zů gor vnnd dankjm ſeiner genaden das er ren liegemahel bekert hett vnd was deengels gar fro wañ er het ſu beßnzwen krentz bꝛacht von lilien vnnroſen den ein gab er Cecilia dendern valeriano vnd ſpꝛach zů fIchhab die ʒwen krentz auß dtadeyß getragẽ vñ die roſen vnlilien doꝛentnichtt vnnd verlle 0auch jren geſchmacke micht ſyſenauch nyemandt ſeh en dañ der 5ſch vnd reyn iſt dauon ſo behall 0eier keüſch recht inreynigkeyl 0habt jr die roſen vnd auch diel
Jfff1