Daus Fruweil er lebt Darnach ſpꝛach aher ðangel zů Valerio. ſeid du nũ getaufet biſtſo bit waz du wilt dz wirſtdu gewert. do ſpꝛach er. Ich habeinen lieben bꝛůder vmb den ſelbẽ bitich das er bekert werd ʒů criſten gelaubẽ vñ ʒů ð warheit die got ſeſbt doſpꝛache der engel des biſt dugewert vñ ſchied von jm zůhandtdo kam ſein bꝛůð für die famer vnd
meckt gar ein gůten geſchmackevon roſen. vnnd I gedacht
von wannẽ mag der gůt ge-
ſchmackkõmen. vnd 80 er 10 diebemer kam do ſabe er das ſein bꝛͤdervnd ſein gemahel jr gebet zů got ſprachen vnd er ſchmecket den gůtengeſchmack aber baß dañ voꝛ vnddach zů jn. Eya liebẽ von wannẽnent die roſen vnd die lilien dye
alooſchmeckent. vnd es iſt yenund9 nter vnd ſpꝛach. ich ſchmeckt all1 ein tag nye ſo gůtten geſchmacke
vldleyd ich den gůtten geſchmackmönsmen hab ſo hat ſich mein geder dn ſynn gantz verkert vñ wũ
elmich ſer der lilien vñ der roſendebe int ſihe. Do ſpꝛach valerius
. 5 der die roſen vñ die liliender u ſchmeckeſt die haben wir hieſchnons vnnd ſeind weyß als deraber d xñ haſt nyeſo ſchoͤn geſehen
g ein vngelaube jrꝛet dich dasdich, tt geſehen magſt. bekereſtdich aber ʒů criſten glanbẽ vñ laſtnen blealfen o wirdeſt du die ſcho18 f berelel en. Do ſpꝛach tiburciamd der bꝛũð ſeind die rede ein ſchlf od tarumet es dir ſunſt vnd
blat
ſpꝛach vns ſeind die ding noch garfer. do ſpꝛach valerius ya warlichlieber bꝛůder vnſer leben iſt biß hertraum geweſen aber biß an ð warheit gotes ð will vnſer fürbaß pflegen. do ſpꝛach Tiburcius wannenwayſt du die rede. do ſpꝛach er dazwill ich dir ſagen mir hatein engelgotes die warheyt kund getan võgot vnd laſſeſt du dich tauffen vñgelaubeſt an vnſern herꝛẽ Iheſumcriſtum vñ kereſt dich von den ab-goͤttern ſo laßt dich gott den engelvnd auch die roſen vñ die lilien ſe-hen Darnach ſpꝛach Cecilia ʒů Tiburcio es iſt layder ð vngelaubigẽſo vil 1 5 dich vnd diene vnſermot der hymel vnd erdebeſchaffenat vñ hat vns mit ſeinem tode erloͤßt hat. Die rede thet ſm gar woldaz jm ſein hertz vñ gemüͤt erleüchtward do ſpꝛach er zů jr. du haſt esrecht wol auß gericht ich wil auchdein gelaubẽ recht geren lernen. doward ſy gar fro vnd dancket vnſerem her ꝛen vñ ſpꝛach. Freünd gottſei gelobt daz du vñ dein bꝛůð zů dẽrechten gelaubẽ kõmen ſeyt. darũbgee mit deinẽ bꝛůð ʒů dem bapſt vñ
empfach den tauff ſo ſichſt dudañ
die engel gots die huͤtent dañ dein
mit groſſem fleiß Do er dz hoꝛt do
ſpꝛach er Bꝛůder wer iſt ð mã. Dopꝛach valerius. er heißt vꝛbanus ðhat mich auch getauffet do ſpꝛacher O wee lieber bꝛůð den haben die
fürſten in die acht getan do ſpꝛach
ſãt cecilia dz ſolt du nitt achte wañes iſt hie ein kurtzes leben. vnd geet